Το τραγούδι του κλόουν και κατασκευή

Τσικνοπέμπτη σήμερα και οι αποκριάτικες κατασκευές μας έτοιμες.
 Κλόουν με γεωμετρικά σχήματα.

Αρχικά, διαβάσαμε στο μάθημα της Γλώσσας «Το τραγούδι του κλόουν» .

 

       

Στη συνέχεια σε χαρτόνια σχεδιάσαμε κύκλους για το κεφάλι, τρίγωνα για το καπέλο, το σώμα, τα χέρια και τα πόδια. Τέλος, τα κόψαμε και τα κολλήσαμε έτσι ώστε να ετοιμάσουμε τον κλόουν. Τον στολίσαμε, με ότι σχέδιο θέλαμε και ήταν έτοιμος!

Όταν όλοι τον είχαμε τελειώσει, κάναμε ένα μικρό πάρτι και γιορτάσαμε την Τσικνοπέμπτη με χορό αλλά και παιχνίδι. Η  μέρα ήταν φανταστική!

Καλή Τσικνοπέμπτη!!!

Το Μαγικό Δάσος των Συναισθημάτων

Το συναίσθημα είναι μια σύνθετη υποκειμενική εμπειρία. Τα συναισθήματα μας συνδέουν με τις πιο βασικές μας ανάγκες. Αυτό που αισθανόμαστε σε κάθε συγκεκριμένη κατάσταση μας δείχνει ποια ανάγκη λειτουργεί μέσα μας. Η αναγνώριση των συναισθηµάτων με παραδείγµατα αποτελεί το κλειδί για την κοινωνική και συναισθηµατική ανάπτυξη. Σήμερα μετά τις προηγούμενες δραστηριότητες προσπαθήσαμε να γράψουμε μια ιστορία με παραδείγματα για την κατανόηση των συναισθημάτων.

 

             

Το βιβλίο των συναισθημάτων

Στην ενότητα της Γλώσσας Νιώθω μιλήσαμε για τα συναισθήματα. Τα συναισθήματά μας είναι μηνύματα που λαμβάνουμε από τον εαυτό μας. Μας δίνουν πληροφορίες για τον τρόπο που καλύπτουμε τις ανάγκες μας και εκφράζονται από συγκεκριμένα γεγονότα και σκέψεις. Αρχικά, μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά και τις κινήσεις του σώματός μας ανάλογα με το συναίσθημα. Είδαμε βίντεο με τα συναισθήματα και παρατηρήσαμε τις κινήσεις και τις εκφράσεις του προσώπου.

       

Κατόπιν, εκφράσαμε τις σκέψεις μας για κάθε συναίσθημα και ετοιμάσαμε το βιβλίο των συναισθημάτων.

Ακόμη ετοιμάσαμε τους κύβους των συναισθημάτων. 

Στη συνέχεια, ετοιμάσαμε τις φιγούρες των συναισθημάτων και τις βάψαμε με το αντίστοιχο χρώμα που ταιριάζει στο συναίσθημα. Διαβάσαμε μία πολύ ευαίσθητη ιστορία που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκης, για την αγάπη και την αντοχή της στον χρόνο.

 

Το νησί των συναισθημάτων

«Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».

«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:

«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;

«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.

«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει ηΑγάπη»

            

Τα παιδιά σε ομάδες φαντάστηκαν διάφορες ιστορίες με τα συναισθήματα, έβαλαν τις φιγούρες στα δάχτυλά τους και μας παρουσίασαν τις ιστορίες στο κουκλοθέατρο.

 

Σήμερα, ένας ακόμη μαθητής, ο Δημήτρης που έχει ιδιαίτερη αδυναμία στους δεινόσαυρους, ετοίμασε τις δικές του δαχτυλοφιγούρες, τις έβαψε με το αντίστοιχο χρώμα του συναισθήματος και μας παρουσίασε παραστατικά μια ιστορία εκφράζοντας πολύ ωραία τα συναισθήματα και λεκτικά και με τις σωστές κινήσεις.

Συγχαρητήρια, Δημητράκη για την πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία και παρουσίαση!!! 

Παιχνίδια ρόλων για την επίλυση προβλημάτων

Σήμερα αποφασίσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα των προβλημάτων που δημιουργούνται σε μια τάξη με παιχνίδια ρόλων. Μια μαθήτρια πήρε τη υποτιθέμενη θέση ενός κοριτσιού -Ιωάννα από σχολείο της Σαντορίνης - που αντιμετώπιζε προβλήματα στο σχολείο της και βρισκόταν σε δίλημμα να αλλάξει σχολείο ή να παραμείνει στο ίδιο. Ο διευθυντής του σχολείου οδήγησε στην τάξη μας την Ιωάννα και μας παρότρυνε να ακούσουμε τα προβλήματά της για να την κάνουμε να αισθανθεί καλύτερα.

Καρέκλα της αφήγησης

Ένας μαθητής/Μια μαθήτρια κάθεται σε μία καρέκλα υποδυόμενος-η έναν ρόλο και δέχεται ερωτήσεις σε πρώτο πρόσωπο από τους άλλους μαθητές/τις άλλες μαθήτριες σχετικά με τα γεγονότα, τις πράξεις, τα κίνητρα, τις αντιλήψεις, τα συναισθήματα, τις αξίες του κ.ά. Η τεχνική διευκολύνει τους μαθητές και τις μαθήτριες να εμβαθύνουν στη διερεύνηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

              

                        

Οι μαθητές/τριες κάθισαν σε κύκλο και η Ιωάννα (Χριστίνα) με πολύ παραστατικό τρόπο τους παρουσίασε τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και το δίλημμα που αντιμετώπιζε να αλλάξει σχολείο ή να παραμείνει στο ίδιο. Σε κάποια παιδιά η ενσυναίσθηση ήταν φανερή και βίωσαν έντονα το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Ιωάννα.

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να δούμε πώς νιώθουν αυτά τα παιδιά με την τεχνική "Ρόλος στον τοίχο"  με σκοπό να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν το κοινωνικό και φυσικό τους περιβάλλον μέσα από τη δημιουργία δραματικών καταστάσεων, τοποθετώντας τον εαυτό τους σε σχέση με τους άλλους και ξεκινώντας από καταστάσεις που τους είναι οικείες.

 Ρόλος στον τοίχο

Σε ένα μεγάλο χαρτί σχεδιάζεται το περίγραμμα μιας ανθρώπινης μορφής που αναπαριστά έναν ρόλο και αναρτάται στον τοίχο.Οι μαθητές-τριες καλούνται να γράψουν εντός του περιγράμματος σκέψεις ή συναισθήματα του ρόλου και εκτός του περιγράμματος σκέψεις και συναισθήματα δικά τους ή άλλων προσώπων για τον ρόλο. Αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός γνωστικού και συναισθηματικού μαθητοκεντρικού περιβάλλοντος μάθησης το οποίο ενεργοποιεί τα ενδιαφέροντα, ανάγκες, κίνητρα, πεποιθήσεις των μαθητών/τριών και διαμορφώνει αξίες και στάσεις ζωής.  

Ο κύριος Μάριος των Εικαστικών μας σχεδίασε μια φιγούρα ενός κοριτσιού και μέσα γράψαμε φράσεις κλειδιά, ιδέες ή συναισθήματα που ένιωσε η Ιωάννα όταν βίωνε αυτά τα προβλήματα στο σχολείο της. Έξω από τη φιγούρα γράψαμε σκέψεις και συναισθήματα που θα ένιωθε αν το κλίμα ήταν διαφορετικό.  

  

Στο τέλος προσπαθήσαμε να συνδυάσουμε και τις δύο περιπτώσεις με την τεχνική του διάδρομου συνείδησης.

 

 Διάδρομος της συνείδησης

Ένας μαθητής/μια μαθήτρια αναλαμβάνει να μπει σε ρόλο κάποιου/κάποιας που βρίσκεται σε δίλημμα (σχετικού με το θέμα που μελετάται). Οι μαθητές/τριες σε ομάδες αναπτύσσουν την επιχειρηματολογία των δύο πλευρών του διλήμματος. Στη συνέχει εκπρόσωποι σχηματίζουν δύο σειρές που αντικρίζει η μία την άλλη, αφήνοντας αρκετό χώρο μεταξύ τους, ώστε να μπορεί να διασχίζει τον διάδρομο ο χαρακτήρας που βρίσκεται σε δίλημμα. Καθώς ο χαρακτήρας αυτός περπατάει αργά μέσα στο «διάδρομο», οι άλλοι-ες του λένε α) φράσεις που νομίζουν ότι ο χαρακτήρας αυτός έχει στο μυαλό του ή β) σκέψεις που αυτοί (ως ρόλοι) έχουν για το χαρακτήρα που περνάει από μπροστά τους.

Οι μαθητές/τριες έφτιαξαν  δυο παράλληλες σειρές και δημιουργησαν έναν διάδρομο. Η Χριστίνα υποδύθηκε τον χαρακτήρα της Ιωάννας. Καθώς η Ιωάννα  που αντιμετωπίζει το πρόβλημα περπατούσε ανάμεσά τους, η κάθε παράλληλη σειρά  εκφράζει γνώμες  θετικές ή αρνητικές για να βοηθήσει το πρόσωπο που  αντιμετωπίζει το πρόβλημα να πάρει μία απόφαση. Με την τεχνική ανακαλύπτονται και βιώνονται προκαταλήψεις, συγκρούσεις, αντιθέσεις κ.ά.  

Μέσα από όλη αυτή διαδικασία οι μαθητές/τριες είχαν τη δυνατότητα να κατανοήσουν, να αποδεχτούν το διαφορετικό, να συναισθανθούν και να αξιολογήσουν  τα προβλήματα της Ιωάννας. 

Συγχαρητήρια στη Χριστίνα για την παραστατική παρουσίαση των προβλημάτων της Ιωάννας και σε όλα τα παιδιά για τον τρόπο που παρουσίασαν τις θέσεις τους και την ενσυναίσθηση των προβλημάτων που βίωνε ο υποτιθέμενος ρόλος.