Φεύγω από το σχολείο, αλλά το σχολείο δεν φεύγει από μέσα μου

Υπάρχει μια παράξενη σιωπή στην άδεια τάξη όταν τελειώνει η χρονιά. Φέτος, χτυπά για μένα ένα διαφορετικό κουδούνι. Αυτό της συνταξιοδότησης. Μετά από ένα τέταρτο του αιώνα στους ίδιους διαδρόμους, στις ίδιες αίθουσες, στο ίδιο αγαπημένο μας σχολείο, κοιτάζω πίσω και βλέπω την ιστορία μου γραμμένη με κιμωλία και μαρκαδόρους.
Αν οι τοίχοι αυτής της αίθουσας μπορούσαν να μιλήσουν, θα διηγούνταν την ιστορία μιας ολόκληρης ζωής. Της δικής μου ζωής, αλλά και των εκατοντάδων παιδιών που πέρασαν από τα θρανία. 

2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΕΥΚΩΝ

                  

Αν με ρωτούσε κανείς πώς πέρασαν 25 χρόνια, θα του έδειχνα το δικό μου, μοναδικό ημερολόγιο:

• 2001 - 2004: Ξεκίνησα με την Α' Δημοτικού που την κράτησα μέχρι τη Γ' στο παλιό σχολείο. Μια τριετία γεμάτη φως, όπου ξαναθυμήθηκα τη μαγεία του να πιάνεις ένα παιδικό χέρι και να του μαθαίνεις να γράφει τις πρώτες του λέξεις.
• 2004 - 2006 : Συνέχισα με τη Δ' και την Ε' Δημοτικού στο καινούριο σχολείο. Τα παιδιά που με έμαθαν να κάνω τις πιο βαθιές, ώριμες και ουσιαστικές συζητήσεις μέσα στην τάξη.

• 2006-2008: Δύο χρόνια στο ολοήμερο σχολείο.Ατέλειωτες ώρες δημιουργίας, παιχνιδιού και συντροφικότητας. 
• 2008-2010 (Γ'1 και Δ'2): Μια ξεχωριστή παρέα παιδιών που με το κέφι, τη ζωντάνια και την περιέργειά της γέμισε τις σχολικές ημέρες με χρώμα και χαμόγελα.
• 2010-2013(Γ'2 και Δ'1): Ξαναγύρισα στη μαγεία της Α' και της Β' τάξης, για να θυμηθώ πώς είναι να χτίζεις τον κόσμο από την αρχή. Συνέχισα μαζί τους και στη Γ΄τάξη.Τρία χρόνια κοινής πορείας, όπου είχα τη χαρά να βλέπω καθημερινά  τις μικρές μαθήτριες και τους μικρούς μαθητές να μεταμορφώνονται σε άτομαγεμάτα αυτοπεποίθηση και όνειρα.
• Κι ύστερα, για πέντε συνεχόμενες διετίες η Γ' και η Δ'... έγιναν το δεύτερο σπίτι μου.  
• 2013-2015(Γ΄1,Δ΄1):Τα παιδιά που με την αστείρευτη περιέργειά τους μεταμόρφωναν κάθε καθημερινό μάθημα σε μια μικρή, συναρπαστική περιπέτεια. 
• 2015-2017(Γ΄2,Δ΄2):Τα παιδιά που με την ευαισθησία και τη δεμένη παρέα τους, με έκαναν να νιώθω κάθε μέρα ότι μπαίνω σε μια δεύτερη οικογένεια.
• 2017-2019(Γ΄2,Δ΄2):Μια ομάδα γεμάτη ζωντάνια και χιούμορ, που με δίδαξε ότι το πιο όμορφο μάθημα είναι αυτό που συνοδεύεται από ένα αληθινό παιδικό γέλιο.
• 2019-2021(Γ΄1,Δ΄1):Μια ομάδα που έζησε πρωτόγνωρες δυσκολίες, αλλά κράτησε το χαμόγελό της ζωντανό ακόμα και μέσα από τις οθόνες της τηλεκπαίδευσης.
• 2021-2023(Γ΄2, Δ΄2):Μια ομάδα που ξαναγέμισε το σχολείο με φωνές, χαμόγελα και αισιοδοξία, θυμίζοντάς μας πόσο πολύτιμο είναι να είμαστε όλοι μαζί.
• 2023 - 2024(Δ'1): Μια σύντομη αλλά όμορφη συνάντηση με παιδιά που άφησαν το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στην καρδιά και στις αναμνήσεις μου.
• 2024-2026: (Β΄, Γ'):Τα τελευταία μου παιδιά που έκλεισαν τον κύκλο της καριέρας μου με τον πιο συγκινητικό τρόπο.

Κάθε ομάδα παιδιών υπήρξε ένα διαφορετικό κεφάλαιο της ζωής μου. Όλες μαζί έγιναν το πιο όμορφο βιβλίο που θα μπορούσα ποτέ να κρατήσω στα χέρια μου. 

Φεύγω από την ενεργό υπηρεσία με ανάμεικτα συναισθήματα. Υπάρχει συγκίνηση γιατί κλείνει ένας μεγάλος κύκλος ζωής. Υπάρχει νοσταλγία για όλα όσα έζησα μέσα στις σχολικές αίθουσες. Μα πάνω απ’ όλα υπάρχει ευγνωμοσύνη. Ευγνωμοσύνη για τα παιδιά που συνάντησα, για τους γονείς που με εμπιστεύτηκαν, για τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους που συμπορευτήκαμε και για το σχολείο που έγινε το δεύτερο σπίτι μου.