Η Αλφαβήτα της Αγάπης: Ένας οδηγός καλοσύνης για τη ζωή μας

Στην ενότητα των Θρησκευτικών "Ο κόσμος μας, ένα στολίδι" σε συνδυασμό με το μάθημα της  Γλώσσας "Βοηθάμε να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας" μιλήσαμε για την ευθύνη του ανθρώπου για την κτίση και γράψαμε την αλφαβήτα της αγάπης.

Η «Αλφαβήτα της Αγάπης» είναι μια όμορφη δραστηριότητα που μας βοηθά να σκεφτούμε τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο. Ξεκινώντας από κάθε γράμμα της αλφαβήτας, βρήκαμε λέξεις και προτάσεις που εκφράζουν την αγάπη, την καλοσύνη, τον σεβασμό και τη φιλία. Μέσα από αυτή τη δράση καταλάβαμε ότι οι μικρές καθημερινές πράξεις έχουν μεγάλη αξία και μπορούν να χαρίσουν χαμόγελα στους ανθρώπους γύρω μας. Η αγάπη ξεκινά από εμάς και απλώνεται παντού, κάνοντας το σχολείο, την οικογένεια και την κοινωνία μας πιο όμορφα. 

 

 

 

Ο Δάσκαλος που όλοι θαύμαζαν

Σε συνέχεια της 6ης ενότητας "Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;" διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο από το Ευαγγέλιο του Λουκά:
Την ημέρα ο Ιησούς δίδασκε στον ναό και τα βράδια πήγαινε και έμενε στο βουνό που ονομάζεται όρος των Ελαιών. Όλος ο κόσμος πήγαινε πρωί-πρωί στον ναό και τον περίμενε για να τον ακούσει.    Λκ 21, 37-38

Με αφορμή το βιβλικό κείμενο οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια πολυαισθητηριακή εκπαιδευτική εμπειρία. Η δραστηριότητα ξεκίνησε με την τεχνική του Tableau Vivant -παγωμένη εικόνα, όπου τα παιδιά χρησιμοποίησαν το σώμα και τις εκφράσεις τους για να αναπαραστήσουν το πλήθος των ανθρώπων που στέκονταν γύρω από τον Δάσκαλο. Η σιωπή και η ακινησία της εικόνας επέτρεψαν στα παιδιά να νιώσουν την προσμονή και τον σεβασμό που επικρατούσε στο Όρος των Ελαιών και στον Ναό.

Η εμπειρία αυτή μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο χαρτί μέσα από μια ομαδική ζωγραφιά. Κάθε παιδί αποτύπωσε τον εαυτό του μέσα στο πλήθος, επιλέγοντας ελεύθερα τη στάση και τη θέση του, ενισχύοντας έτσι την προσωπική σύνδεση με το ιστορικό και πνευματικό πλαίσιο της διδασκαλίας. Το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε με την προσθήκη συννεφόλεξων, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν τις δικές τους αυθόρμητες και ειλικρινείς ερωτήσεις προς τον Χριστό.

Το μάθημα μετατράπηκε σε έναν ζωντανό διάλογο, όπου η θεωρία έγινε πράξη και η διδασκαλία του παρελθόντος συνδέθηκε άμεσα με τις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς των παιδιών του σήμερα.

Παιχνίδι και χορός: Η παγκόσμια γλώσσα των παιδιών

 

Σε συνέχεια της ενότητας των Θρησκευτικών «Τα παιδιά: Η χαρά και η ελπίδα του κόσμου», οι μαθητές και οι μαθήτριες   ανακάλυψαν τη δύναμη της παιδικής αθωότητας και τον παγκόσμιο τρόπο με τον οποίο τα παιδιά επικοινωνούν. Μέσα από τη συζήτηση, αναγνωρίσαμε ότι πέρα από γλώσσες και σύνορα, υπάρχει μια κοινή «γλώσσα» που μας ενώνει όλους: το παιχνίδι, η μουσική, ο χορός και τα παραμύθια.

Για να δώσουμε μορφή σε αυτές τις αξίες, δημιουργήσαμε μια πρωτότυπη βιωματική δραστηριότητα. Τα παιδιά αρχικά συνέθεσαν ένα έμμετρο ποίημα με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, το οποίο περιγράφει τα βασικά τους χαρακτηριστικά: την ενέργεια, τη δημιουργικότητα και την εμπιστοσύνη. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, το ποίημα μελοποιήθηκε σε έναν χαρούμενο και ρυθμικό σκοπό, μετατρέποντάς το σε ένα τραγούδι γεμάτο ελπίδα.

Η δραστηριότητα κορυφώνεται με μια ομαδική χορογραφία, όπου τα παιδιά, πιασμένα χέρι-χέρι, κάνουν πράξη τη συνεργασία και τη χαρά της δημιουργίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές και οι μαθήτριες δεν έμαθαν απλώς για την ενότητα, αλλά τη βίωσαν, αποδεικνύοντας ότι τα παιδιά είναι πράγματι ο συνδετικός κρίκος για έναν κόσμο γεμάτο φως και αγάπη.

 

 Τα παιδιά χαρά και ελπίδα

                     

Τα παιδιά γελούν δυνατά, 

τρέχουν, παίζουν στα στενά. 

Έχουν όνειρα πολλά, 

κι η καρδιά τους πετά ψηλά!

 

Τα παιδιά, τα παιδιά, 

 είναι γέλιο και χαρά! 

Με τραγούδι και χορό, 

φτιάχνουν κόσμο φωτεινό! 

 

Με παιχνίδι μιλούν παντού,

 χωρίς λόγια, χωρίς νου. 

Μουσική και παραμύθι, 

ενώνουν γη και κάθε σπίτι. 

 

Τα παιδιά, τα παιδιά,

 είναι γέλιο και χαρά! 

Με τραγούδι και χορό, 

φτιάχνουν κόσμο φωτεινό!

 

 Μαθαίνουν να μοιράζονται,

 να αγαπούν, να νοιάζονται. 

Κι έτσι ο κόσμος προχωρά, 

με ελπίδα, φως, παιδιά!

 

 

 Τα παιδιά χαρά και ελπίδα 

 

Με γέλιο και με χαρά, ξεκινάμε δυνατά, 

τα χέρια δίνουμε ξανά,με μάτια φωτεινά. 

 Ενέργεια έχουμε πολλή, μεράκι και ρυθμό, 

φτιάχνουμε έναν όμορφοκαι νέο κόσμο εδώ. 

 

Παιχνίδι, χορός και τραγούδι τρανό,

ενώνει τη γη με τον ουρανό! 

Τα σύνορα σβήνουν, η αγάπη νικά, 

γιατί είμαστε όλα μαζί τα παιδιά! 

 

Δεν μας χωρίζει η λαλιά, ούτε και η στολή, 

στα παραμύθια ζούμε εμείς μια δίκαιη ζωή. 

 Με δημιουργία και χαρά,με εμπιστοσύνη πια, 

πετάμε σαν τα ελεύθερα, μικρά μας τα πουλιά. 

 

Παιχνίδι, χορός και τραγούδι τρανό,

ενώνει τη γη με τον ουρανό! 

Τα σύνορα σβήνουν, η αγάπη νικά,

γιατί είμαστε όλα μαζί τα παιδιά! 

 

Όλα μαζί τα παιδιά!

Όλα μαζί μια αγκαλιά!

 

Τα παιδιά: Η χαρά και η ελπίδα του κόσμου

Στην ενότητα των Θρησκευτικών "Τα παιδιά:  Η χαρά και η ελπίδα του κόσμου" περιγράψαμε τα  χαρακτηριστικά των παιδιών (χαρά, ενέργεια, ενθουσιασμός, εμπιστοσύνη, δημιουργικότητα) και αναγνωρίσαμε ότι τα παιδιά επικοινωνούν με έναν παγκόσμιο και κοινό τρόπο, μέσα από το παιχνίδι, τη μουσική, το τραγούδι, τον χορό και τα παραμύθια. Αυτές οι μορφές έκφρασης ξεπερνούν σύνορα, γλώσσες και πολιτισμούς και ενώνουν τα παιδιά σε έναν κοινό κόσμο χαράς, δημιουργίας και αθωότητας. Μέσα από αυτές, τα παιδιά εκφράζουν συναισθήματα, όνειρα, φόβους και ελπίδες, μαθαίνοντας να μοιράζονται και να συνεργάζονται.

Στο πλαίσιο αυτό, γράψαμε ομαδικά ή ατομικά τραγούδια, δίνοντας φωνή στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Η δημιουργία και η παρουσίαση των τραγουδιών στην τάξη μάς βοήθησε να κατανοήσουμε τη σημασία της αγάπης, της αποδοχής, της ειρήνης και του σεβασμού, αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της χριστιανικής διδασκαλίας. Παράλληλα, μέσα από τη συνεργασία και την ελεύθερη έκφραση, ενισχύθηκε το αίσθημα της κοινότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ μας.

 

Δώσε Θεέ στον κόσμο μας 

χαρά και ευλογία 

δώσε και στα παιδάκια μας 

ελπίδα, ευτυχία !!

Τα Χριστούγεννα των αισθήσεων

Στην ενότητα των Θρησκευτικών "Χριστούγεννα: Ο Θεός γίνεται άνθρωπος"  μοιραστήκαμε ιδέες και φράσεις για τα Χριστούγεννα συνέχεια μέσα από τις εμπειρίες μας. Αναρωτηθήκαμε τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα και τα νιώσαμε βαθιά: μέσα από εικόνες, ήχους, γεύσεις, μυρωδιές και αγγίγματα.Ειδικότερα,  εστιάζοντας κάθε φορά σε μια αίσθηση γράψαμε τι είναι τα Χριστούγεννα ως αποτέλεσμα της κάθε αίσθησης. 

 

 

 Για τα παιδιά, τα Χριστούγεννα έγιναν εικόνες φωτεινές, γεμάτες χρώματα, στολισμένα δέντρα, χαμόγελα και αγκαλιές. Έγιναν ήχοι χαρούμενοι, κάλαντα, γέλια, ψίθυροι αγάπης και κουδουνάκια. Έγιναν γεύσεις γλυκές, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και ζεστή σοκολάτα που θυμίζουν οικογενειακές στιγμές. Έγιναν μυρωδιές γνώριμες και τρυφερές, κανέλα, πορτοκάλι, φρεσκοψημένα γλυκά και έλατο. Έγιναν άγγιγμα ζεστό, ένα χέρι που κρατάει το δικό μας, μια αγκαλιά που μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια και αγάπη.

 

 

 

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά ανακάλυψαν ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο δώρα και στολισμοί, αλλά συναισθήματα. Είναι οι στιγμές που μοιραζόμαστε, η χαρά του «μαζί», η αγάπη που δίνεται και λαμβάνεται. Τα Χριστούγεννα των αισθήσεων μας θύμισαν πως όταν ακούμε, βλέπουμε, αγγίζουμε και νιώθουμε με την καρδιά, τότε η γιορτή γίνεται αληθινή και μένει για πάντα μέσα μας.

 

Τα σύμβολα των χριστιανών

Στη 2η ενότητα των Θρησκευτικών "Θρησκευτικές γιορτές: Μέρες γεμάτες χαρά και νόημα"  μιλήσαμε για τα χριστιανικά σύμβολα  και εξηγήσαμε τη σημασία τους. Στη συνέχεια κάποια παιδιά τα κατασκεύασαν με γλωσσοπίεστρα  και σήμερα μας τα παρουσίασαν.

 

Ο Σταυρός
Ο Σταυρός είναι το πιο σημαντικό σύμβολο των χριστιανών. Βλέποντάς τον οι χριστιανοί θυμούνται τη Σταύρωση του Χριστού και τη μεγάλη του αγάπη για τους ανθρώπους.

 

Το πανηγύρι του χωριού μας by six thinking hats

 

Στη 2η ενότητα των Θρησκευτικών "Θρησκευτικές γιορτές: Μέρες γεμάτες χαρά και νόημα" μιλήσαμε για τις κατηγορίες των γιορτών, επισημάναμε τη θρησκευτική σημασία τους για τη ζωή  τη δική μας και της κοινότητας και αποφασίσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.                                                                Το πανηγύρι του χωριού αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι της τοπικής μας παράδοσης, μια γιορτή που ενώνει τους ανθρώπους και αναδεικνύει τον πολιτισμό του τόπου. Πίσω όμως από κάθε τέτοια εκδήλωση κρύβονται διαφορετικές απόψεις, συναισθήματα και τρόποι σκέψης.
Μέσα από τη μέθοδο των έξι καπέλων σκέψης του de Bono, μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα από πολλές οπτικές γωνίες — συναισθηματικές, κριτικές, δημιουργικές και λογικές. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε να βλέπουμε ένα γεγονός όχι μονόπλευρα, αλλά ολιστικά, αναγνωρίζοντας τόσο τα θετικά όσο και τις προκλήσεις που το συνοδεύουν.

Χωριστήκαμε γρήγορα σε ομάδες, φορέσαμε το καπέλο της ομάδας μας και στρωθήκαμε  στη δουλειά. Η  τάξη ετοιμάσθηκε κατάλληλα, ονομάσαμε την εκπομπή "Εδώ λέμε τη γνώμη μας" και σκοπός η προσέγγιση του  θέματος από διαφορετικές οπτικές γωνίες.  Συντονιστές της εκπομπής η Έλενα και ο Θωμάς.                               

Κόκκινο: Με αυτό το καπέλο κοιτάμε τα προβλήματα διαισθητικά, καταθέτοντας αυθόρμητες αντιδράσεις και συναισθήματα.    

Τα κόκκινα καπέλα έγραψαν:

• Είναι μια στιγμή που ξαναβρίσκουμε τους ανθρώπους μας, γελάμε, χορεύουμε, μυρίζουμε το σουβλιστό αρνί και νιώθουμε πως ανήκουμε κάπου.
• Φυσικά θα πάω. Θα παίξω και θα περάσω ωραία.
• Στο πανηγύρι του χωριού μας μπορούμε να δούμε τους φίλους μας, να διασκεδάσουμε και να παίξουμε διάφορα παιχνίδια.
• Το πανηγύρι του χωριού μας με γεμίζει νοσταλγία και χαρά. 
• Είναι μια στιγμή που ξαναβρίσκουμε τους ανθρώπους μας, γελάμε, χορεύουμε, μυρίζουμε το σουβλιστό αρνί και νιώθουμε πως ανήκουμε κάπου. 
• Μια ζεστασιά στην καρδιά, σαν να γυρίζεις σπίτι.              

Ζωγράφισαν  

Μαύρο: Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε όλες τις αρνητικές πλευρές της ιδέας που εξετάζουμε.

Τα μαύρα καπέλα έγραψαν:

• Το πανηγύρι του χωριού συχνά δημιουργεί φασαρία, σκουπίδια και μεθύσια.  
• Κοστίζει και αρκετά στην οργάνωση, χωρίς πάντα να υπάρχει αποτέλεσμα αντάξιο του κόπου.                                          
• Κάποιοι μαλώνουν, άλλοι παρκάρουν όπου να ’ναι, και τελικά χαλάει η ηρεμία του τόπου.
• Πάλι αυτό το πανηγύρι!Είναι βαρετό. Είναι το πιο χάλι πανηγύρι του κόσμου! 
• Ουφ! Πάλι τα ίδια! Όλη την ώρα τα ίδια και τα ίδια. Έλεος!  
• Τι αηδίες είναι αυτές!Δεν μου αρέσουν οι χοροί.      

Κίτρινο: Εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο κάτι μπορεί να λειτουργήσει, τη θετική στάση, τα προβλεπόμενα ως θετικά αποτελέσματα, την ευοίωνη προοπτική, τις θετικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει στο μέλλον. 

 

Τα κίτρινα καπέλα έγραψαν: 

• Μπράβο!!!Πολύ ωραία ιδέα το πανηγύρι!Φανταστείτε τι ωραία πράγματα θα κάνουμε εκεί με τους φίλους.
• Το πανηγύρι ενώνει την κοινότητα. 
• Φέρνει ζωή στο χωριό, βοηθά τους τοπικούς παραγωγούς και κρατά ζωντανή την παράδοση. 
• Είναι ευκαιρία για όλους να περάσουν καλά, να κοινωνικοποιηθούν και να γνωρίσουν τον πολιτισμό μας.

 Ζωγράφισαν 

Πράσινο: Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε να βρούμε δημιουργικές εναλλακτικές λύσεις σε ένα πρόβλημα.

Τα πράσινα καπέλα έγραψαν: 

• Θα μπορούσαμε να εμπλουτίσουμε το πανηγύρι με παραδοσιακά εργαστήρια, τοπικές γεύσεις ή εκθέσεις φωτογραφίας.
•  Ίσως και με μια γιορτή νέων καλλιτεχνών ή οικολογικές δράσεις.
•  Να το κάνουμε βιώσιμο, ελκυστικό και πιο συμμετοχικό.  

Μέσα από τη δραστηριότητα με τα καπέλα σκέψης καταλάβαμε πως το πανηγύρι του χωριού μας δεν είναι απλώς μια γιορτή· είναι μια εμπειρία που συνδυάζει χαρά, παράδοση, αλλά και προκλήσεις.
Το κόκκινο καπέλο μας έδειξε τη συναισθηματική του αξία και τη νοσταλγία που γεννά. Το μαύρο μάς βοήθησε να δούμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν. Με το κίτρινο αναγνωρίσαμε τη θετική του πλευρά, την ενότητα και τη ζωντάνια που φέρνει στην κοινότητα. Τέλος, το πράσινο καπέλο μας ενέπνευσε να σκεφτούμε νέους τρόπους για να εξελίξουμε το πανηγύρι, ώστε να παραμείνει ζωντανό και σύγχρονο.

Συνολικά, μάθαμε πως κάθε γεγονός —όπως και το πανηγύρι μας— μπορεί να ιδωθεί από πολλές πλευρές. Αν συνδυάσουμε τη σκέψη, τη φαντασία και τη συνεργασία, μπορούμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας ζωντανές, προσαρμόζοντάς τες στις ανάγκες και τα όνειρα του σήμερα.

Συγχαρητήρια, στους συντονιστές για την άρτια οργάνωση της εκπομπής και τις εύστοχες ερωτήσεις τους, καθώς και στα παιδιά  για τις σκέψεις τους για το πανηγύρι σύμφωνα με την οπτική του καπέλου τους!

Το εορτολόγιο της τάξης

Στη 2η ενότητα των Θρησκευτικών "Χριστιανικές γιορτές: μέρες γεμάτες χαρά και νόημα" μιλήσαμε για τις μέρες γιορτής των Χριστιανών και μοιραστήκαμε εμπειρίες και συναισθήματα από τη συμμετοχή μας σε γιορτές.                                                                  Στη συνέχεια αναφερθήκαμε στους Αγίους των πόλεων και τονίσαμε τη σημασία των θρησκευτικών γιορτών για τη ζωή της κοινότητάς μας καθώς και το γεγονός ότι οι θρησκευτικές γιορτές φέρνουν κοντά τους ανθρώπους και τους καλούν να γίνουν καλύτεροι.        Τέλος, ετοιμάσαμε το εορτολόγιο της τάξης, αφού κάθε παιδί παρουσίασε τον Άγιο ή την Αγία του ή το γεγονός της γιορτής του.

Χαιρόμαστε γιορτάζοντας

Στη 2η ενότητα των Θρησκευτικών "Θρησκευτικές γιορτές: Μέρες γεμάτες χαρά και νόημα" μοιραστήκαμε εμπειρίες και συναισθήματα από τη συμμετοχή μας σε γιορτές και επισημάναμε τη θρησκευτική σημασία της ονομαστική μας γιορτής. Στη συνέχεια περιγράψαμε πώς αισθανόμαστε όταν γιορτάζουμε και αποτυπώσαμε με λέξεις, χρώματα, σύμβολα και εικόνες τη διάθεσή μας την ημέρα της γιορτής μας.

Ευχαριστώ τον δημιουργό μου

Στη Θεματική Ενότητα 7:Αγία Γραφή: Το ιερό βιβλίο της Εκκλησίας μιλήσαμε για τα βιβλία της και διαβάσαμε διάφορα κείμενα που μας αφηγούνται τον συναρπαστικό διάλογο και τη σχέση Θεού και ανθρώπου.

Στη συνέχεια  διαβάζουμε τη δημιουργία του κόσμου ΓΕΝΕΣΙΣ(1,1- 11,32) και γνωρίζουμε στο κείμενο γεμάτες εικόνες απέραντης αγάπης του Θεού με τον Άνθρωπο,το δημιούργημά του.

Τέλος, αφού διαβάσαμε το παραδοσιακό τραγούδι, ο Σπίνος, τα παιδιά έφεραν στο μυαλό τους κάτι που έγραψαν ή δημιούργησαν, έδωσαν φωνή στο δημιούργημά τους και έγραψαν ένα ποίημα για να ευχαριστήσουν τον δημιουργό τους.

 

 Ο Σπίνος, Παραδοσιακό τραγούδι
Σε φουντωμένο δέντρου κλωνάρι
κάθεται σπίνος και κελαϊδεί
τόση ακούει τέρψη και χάρη
και πλησιάζει ένα παιδί
Σπίνε, μ’ αρέσει το ψάλσιμό σου
τα λέγεις όλα, όλα καλά,
μα ποιος είναι διδάσκαλος σου,
που σου μαθαίνει τα μουσικά;
Μάθε, παιδάκι, διδάσκαλός μου
που μου μαθαίνει τη μουσική
είναι ο Πλάστης όλου του κόσμου
η Πρόνοιά Του η πατρική.

 

 

Συγχαρητήρια, Πέτρο, Χρυσή Καλ., Δάφνη και Μιχαέλα για τα ποιήματα που γράψατε για τα δημιουργήματά σας για να σας αποδώσουν τις ευχαριστίες τους!

Κυρά Σαρακοστή

Μεγάλη Σαρακοστή είναι η περίοδος νηστείας που προηγείται του Πάσχα. Ξεκινάει την Καθαρή Δευτέρα και κρατάει μέχρι το Μεγάλο Σάββατο. Διαρκεί 7 εβδομάδες.

 

Η Κυρά- Σαρακοστή είναι ένα έθιμο από τα παλαιότερα ελληνικά που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα. Είναι ουσιαστικά ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο για τις ημέρες της Μεγάλης Σαρακοστής. Την φτιάχνουμε την Καθαρά Δευτέρα. Επειδή παλιά οι άνθρωποι δεν είχαν ημερολόγια, ζωγράφιζαν τη Σαρακοστή. Απεικόνιζε μία γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, λόγω προσευχής, χωρίς στόμα , λόγω νηστείας, και με επτά πόδια , ένα για κάθε εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής.

Κρεμούσαν τη Σαρακοστή στον τοίχο και κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες νηστείας έμειναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο πόδι, το δίπλωναν και το έκρυβαν σε ένα  ξερό σύκο. Αυτό το σύκο το ανακάτευαν με άλλα και τα μοίραζαν στην οικογένεια. Το σύκο έφερνε γούρι σ’ αυτόν που το έβρισκε.

Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, την κυρα-Σαρακοστή την έφτιαχναν από ζυμάρι με απλά υλικά.

                                  Την Κυρά Σαρακοστή                                                 
                                  που ‘ναι έθιμο παλιό                                                 
                                  οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν                                                 
                                  με αλεύρι και νερό.

                                 Για στολίδι της φορούσαν                                             
                                 στο κεφάλι έναν σταυρό                                                  
                                 μα το στόμα της ξεχνούσαν                                             
                                γιατί νήστευε καιρό.

                                Και τις μέρες της μετρούσαν                                                   
                                με τα πόδια της τα επτά.                                                   
                                Κόβαν ένα την βδομάδα                                                   
                                μέχρι ‘νάρθει η Πασχαλιά.

 

Η κυρά Σαρακοστή από ζυμάρι, όπως την έφτιαξε η Δάφνη από την τάξη μας. Σε ευχαριστούμε πολύ, Δάφνη!

Καλή Σαρακοστή!!!

Ταξιδεύοντας προς τη Γη της Επαγγελίας με παιχνίδια ρόλων

Στην ενότητα των Θρησκευτικών "Ιεροί τόποι και ιερές πορείες" οι μαθητές με την τεχνική "παιχνίδια ρόλων" παρουσίασαν την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο προς τη Γη της Επαγγελίας. 

Τα παιχνίδια ρόλων μπορούν να εφαρμοστούν σε κάθε είδους ιστορία, πραγματική ή φανταστική, στο παρελθόν, το παρόν ή στο μέλλον. Οι μαθητές και οι μαθήτριες μπαίνουν στους ρόλους που τους ανατίθενται και υποθέτουν ανάλογες κινήσεις και συμπεριφορές. Η τεχνική αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες αποκτούν τη δυνατότητα να εκφράζονται με ασφάλεια, χωρίς να εκθέτουν τον εαυτό τους, αφού καλύπτονται πίσω από τους ρόλους τους.
Πρώτα ο Ααρών και ο Μωυσής παρουσιάστηκαν στον Φαραώ και ζήτησαν να αφήσει ελεύθερους τους Ιουδαίους 

Ο Ααρών και ο Μωυσής  στον Φαραώ

Στη συνέχεια ο λαός σχημάτισε μια πομπή και πήραν τον δρόμο μέσα από την έρημο, με κατεύθυνση προς την Ερυθρά Θάλασσα.  

Στην Ερυθρά θάλασσα ο Μωυσής άπλωσε το χέρι του με το ραβδί πάνω από τη θάλασσα.Τα νερά χωρίστηκαν στα δύο και σχημάτιζαν τείχος δεξιά και αριστερά. Οι Ισραηλίτες πέρασαν από μέσα, πατώντας σε στεριά.

Διάβαση της Ερυθράς θάλασσας

 Όταν όμως οι Ισραηλίτες είχαν πια περάσει τη θάλασσα και πήγαν απέναντι, ο Μωυσής άπλωσε πάλι το χέρι του πάνω από τη θάλασσα και αυτή ξαναγύρισε στη θέση της. Όλοι οι Αιγύπτιοι που τους ακολούθησαν, πνίγηκαν. 

Διάβαση της Ερυθράς θάλασσας

Έτσι, σώθηκαν οι Ισραηλίτες. Όλος ο λαός δόξασε τον Θεό, μαζί με την αδερφή του Μωυσή, Μαριάμ,  ψάλλοντας έναν ύμνο.

Ο λαός δόξασε τον Θεό

Οι Ισραηλίτες συνέχισαν τον δρόμο τους στην έρημο. Μετά από μερικές εβδομάδες, τελείωσαν όλες οι τροφές που είχαν πάρει μαζί τους. Ο λαός άρχισε τα παράπονα.

Οι Ισραηλίτες συνέχισαν την πορεία τους στην έρημο και έφτασαν σε μια περιοχή που δεν είχε καθόλου νερό. Άρχισαν πάλι τα παράπονα στον Μωυσή.

Ο Μωυσής χτύπησε πάνω στον βράχο, στο όρος Χωρήβ και οι Ισραηλίτες, παρά την απιστία τους στη δύναμη του Θεού, χόρτασαν νερό.

Ο Μωυσής χτυπά τον βράχο στο όρος Χωρήβ