Σήμερα παρουσιάσαμε το βιβλίο <<Το φουστάνι της κυρα Φύσης >> στους μαθητές της τάξης μας, στο ΣΤ1' και το Γ3'.
Αρχικά το παρουσιάσαμε με ένα μικρό θεατρικό και οι ρόλοι ήταν: ο Θύμιος, η κυρα- Φύση, και τα παιδιά. Ετοιμάσαμε ένα φόρεμα από ξύλο και πάνω του κολλήσαμε με σελοτέιπ χρωματιστά φορέματα από χαρτόνι.
Αργότερα παρουσιάσαμε ένα τραγούδι που γράψαμε μόνοι μας και το χορέψαμε σε μουσική westcoast music bakerfield style .
Το τραγούδι είναι:
Η κυρα φύση φόραγε πολύχρωμο φουστάνι,
του φθινοπώρου οι χαρές την είχαν καταβάλει.
Λουλούδια, δέντρα και πουλιά της κάνουνε παρέα,
όλα μαζί της τραγουδούν και αισθάνεται ωραία.
Ήρθε χειμώνας και έβαλε πολύ σκουρό φουστάνι
-<<άλλο να πάρεις μάτια μου >>-μα το ρευστό δεν φτάνει!
Η κυρα φύση προτιμά να είναι ανθισμένη
όμως το χιόνι το πολύ την καίει την καημένη
Τα σύννεφα χαρήκανε γιατί είχαν μια ιδέα
φόρεμα να της φτιάξουνε όλοι μαζί παρέα.
Τους σταλακτίτες των σπηλιών, διαμάντια ορυχείων
μαζέψανε και ράψανε, καμάρι των ραφείων
Κοιτάξτε το φουστάνι μου, για δείτε το πώς λάμπει,
μια ομορφιά μοναδική,μια γοητεία μαγική και αντιλαλούν οι κάμποι.
Χαρά και γέλιο, ξεγνιασιά, όλου του κόσμου τα καλά.
Χαρούμενη το φόρεσα, σε όλο τον κόσμο χόρεψα.
Όταν η φύση θα χαρεί, η πλάση θα γελάσει,
και απ'των ανθρώπων τις καρδιές, τον πόνο θα αδειάσει.
Θα φέρει όμορφες στιγμές ,θα φέρει και αγάπη,
Γιατί η ελπίδα κατοικεί, μες της ψυχής τα βάθη.
Αρχικά το παρουσιάσαμε με ένα μικρό θεατρικό και οι ρόλοι ήταν: ο Θύμιος, η κυρα- Φύση, και τα παιδιά. Ετοιμάσαμε ένα φόρεμα από ξύλο και πάνω του κολλήσαμε με σελοτέιπ χρωματιστά φορέματα από χαρτόνι.
Αργότερα παρουσιάσαμε ένα τραγούδι που γράψαμε μόνοι μας και το χορέψαμε σε μουσική westcoast music bakerfield style .
Το τραγούδι είναι:
Η κυρα φύση φόραγε πολύχρωμο φουστάνι,
του φθινοπώρου οι χαρές την είχαν καταβάλει.
Λουλούδια, δέντρα και πουλιά της κάνουνε παρέα,
όλα μαζί της τραγουδούν και αισθάνεται ωραία.
Ήρθε χειμώνας και έβαλε πολύ σκουρό φουστάνι
-<<άλλο να πάρεις μάτια μου >>-μα το ρευστό δεν φτάνει!
Η κυρα φύση προτιμά να είναι ανθισμένη
όμως το χιόνι το πολύ την καίει την καημένη
Τα σύννεφα χαρήκανε γιατί είχαν μια ιδέα
φόρεμα να της φτιάξουνε όλοι μαζί παρέα.
Τους σταλακτίτες των σπηλιών, διαμάντια ορυχείων
μαζέψανε και ράψανε, καμάρι των ραφείων
Κοιτάξτε το φουστάνι μου, για δείτε το πώς λάμπει,
μια ομορφιά μοναδική,μια γοητεία μαγική και αντιλαλούν οι κάμποι.
Χαρά και γέλιο, ξεγνιασιά, όλου του κόσμου τα καλά.
Χαρούμενη το φόρεσα, σε όλο τον κόσμο χόρεψα.
Όταν η φύση θα χαρεί, η πλάση θα γελάσει,
και απ'των ανθρώπων τις καρδιές, τον πόνο θα αδειάσει.
Θα φέρει όμορφες στιγμές ,θα φέρει και αγάπη,
Γιατί η ελπίδα κατοικεί, μες της ψυχής τα βάθη.
