Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας by six thinking hats

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Δεν είναι απλώς μια γιορτή για εμάς τους Έλληνες, αλλά μια αναγνώριση της τεράστιας συμβολής της γλώσσας μας στον παγκόσμιο πολιτισμό.

Η ελληνική γλώσσα «δάνεισε» τις λέξεις της στις επιστήμες, στις τέχνες και στη φιλοσοφία, διαμορφώνοντας τον τρόπο που σκέφτεται όλος ο δυτικός κόσμος. Με μια διαδρομή χιλιάδων ετών, παραμένει ζωντανή, πλούσια και οικουμενική. Σήμερα, φανταζόμαστε ένα μέλλον όπου τα Ελληνικά δεν είναι απλώς μια γλώσσα της ιστορίας, αλλά η κεντρική, επίσημη γλώσσα της ενωμένης Ευρώπης.

 

Θα σκεφτούμε το θέμα φορώντας διαφορετικά καπέλα, δηλαδή βλέποντάς το από διαφορετικές οπτικές. 

«Τα καπέλα» του De Bono, ενώ είναι ένας τρόπος οργάνωσης της σκέψης, προάγει την κοινωνικο-συναισθηματική εκπαίδευση, γιατί δημιουργεί μια ατμόσφαιρα τάξης που στηρίζεται στη συνεργασία, την ανταλλαγή, την αλληλεπίδραση, τη δημοκρατικότητα, την υπευθυνότητα και το σεβασμό (Lipman, 1999).. Επεξεργάζεται όχι μόνο τις γνώσεις, αλλά τα συναισθήματα, τις εμπειρίες, τις στάσεις, τις αντιλήψεις, τα στερεότυπα, τις ιδέες, τα όνειρα, τις αξίες και τα ιδανικά (Buzan, 1993).  Από την αυτοαντίληψη και τον αυτοέλεγχο μέχρι το δημιουργικό  συνεργατικό «εμείς» και αυτό με την απόλαυση έξι χρωματιστών καπέλων. 

 

Κόκκινο: Με αυτό το καπέλο κοιτάμε τα προβλήματα διαισθητικά, καταθέτοντας αυθόρμητες αντιδράσεις και συναισθήματα.

     

Τα κόκκινα καπέλα έγραψαν: 

- Νιώθω συγκίνηση όταν ακούω έναν Γερμανό ή έναν Γάλλο να μιλάει τη γλώσσα των παππούδων μου στο Ευρωκοινοβούλιο.

- Αισθάνομαι ότι η Ευρώπη γίνεται «σπίτι» μου, γιατί η γλώσσα μου είναι η γέφυρα που μας ενώνει όλους.

- Η ελληνική γλώσσα έχει «ψυχή» και νιώθω χαρά που οι άλλοι λαοί μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους με τις δικές μας λέξεις.

- Νιώθω περήφανος/η που η γλώσσα μας έχει τόσο μεγάλη ιστορία.

- Χαίρομαι όταν σκέφτομαι ότι τόσες λέξεις σε άλλες γλώσσες είναι ελληνικές.

- Με ενθουσιάζει η ιδέα να ακούγονται ελληνικά σε όλη την Ευρώπη.

- Αισθάνομαι ότι η γλώσσα μας είναι ξεχωριστή και σημαντική.

 

Μαύρο: Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε όλες τις αρνητικές πλευρές της ιδέας που εξετάζουμε.

Τα μαύρα καπέλα έγραψαν: 

- Η ελληνική γραμματική και το συντακτικό είναι δύσκολα. Ίσως οι άλλοι Ευρωπαίοι δυσκολευτούν πολύ να τη μάθουν σωστά.

- Θα χρειαστούν τεράστια ποσά για τη μετάφραση όλων των ευρωπαϊκών εγγράφων και νόμων από την αρχή.

- Άλλες χώρες με μεγαλύτερο πληθυσμό ίσως αντιδράσουν και δεν δεχτούν την ελληνική ως κυρίαρχη γλώσσα.

- Η ελληνική γλώσσα είναι δύσκολη για όσους δεν τη μιλούν.

- Οι άνθρωποι στην Ευρώπη έχουν μάθει ήδη άλλες γλώσσες και ίσως δυσκολευτούν.

- Χρειάζεται χρόνος και χρήματα για να μάθουν όλοι ελληνικά.

-Μπορεί κάποιοι να μη θέλουν να αλλάξουν τη γλώσσα που χρησιμοποιούν.

 

Κίτρινο: Εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο κάτι μπορεί να λειτουργήσει, τη θετική στάση, τα προβλεπόμενα ως θετικά αποτελέσματα, την ευοίωνη προοπτική, τις θετικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει στο μέλλον.

Τα κίτρινα καπέλα έγραψαν: 

- Η Ευρώπη θα επιστρέψει στις ρίζες της (δημοκρατία, φιλοσοφία), χρησιμοποιώντας τις λέξεις που γέννησαν αυτές τις έννοιες.

- Η ελληνική γλώσσα είναι εξαιρετικά ακριβής. Αυτό θα βοηθήσει στην καλύτερη διατύπωση των νόμων ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

- Η Ελλάδα θα γίνει το κέντρο της Ευρώπης. Όλοι θα θέλουν να επισκεφτούν τη χώρα μας για να εξασκήσουν τη γλώσσα.

- Η Ευρώπη θα συνδεθεί με τον πολιτισμό και την ιστορία της.

- Πολλές επιστημονικές λέξεις θα γίνονται πιο κατανοητές.

- Η ελληνική γλώσσα θα προστατευτεί και θα συνεχίσει να ζει.

- Οι λαοί της Ευρώπης θα γνωρίσουν καλύτερα την Ελλάδα.

 

Πράσινο: Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε να βρούμε δημιουργικές εναλλακτικές λύσεις σε ένα πρόβλημα.  

 

Τα πράσινα καπέλα έγραψαν: 

- Να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή εφαρμογή  σαν παιχνίδι, όπου οι πολίτες θα μαθαίνουν ελληνικά κερδίζοντας «εισιτήρια» για διακοπές στην Ελλάδα.
- Να διοργανωθεί ένας μουσικός διαγωνισμός όπου καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη θα γράφουν τραγούδια με ελληνικούς στίχους.

- Να δημιουργηθεί ένας AI βοηθός που θα μιλάει μόνο αρχαία και νέα ελληνικά, βοηθώντας τους μαθητές και τις μαθήτριες σε όλη την Ευρώπη στα μαθήματά τους.

- Η ελληνική να διδάσκεται ως κοινή πολιτιστική γλώσσα, όχι υποχρεωτικά για όλους.

- Να χρησιμοποιούνται ελληνικές λέξεις μαζί με άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.

- Να γίνονται ευρωπαϊκές γιορτές και δράσεις για την ελληνική γλώσσα.
- Να μαθαίνουν τα παιδιά στην Ευρώπη βασικές ελληνικές λέξεις και έννοιες.

 

 

 

 

Η σημερινή μας δραστηριότητα για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας μας δίδαξε κάτι πολύ βαθύτερο από την ιστορία των λέξεων:

Μάθαμε ότι για να καταλάβουμε ένα θέμα, πρέπει να φορέσουμε πολλά καπέλα. Η αλήθεια δεν βρίσκεται μόνο στο συναίσθημα (κόκκινο) ούτε μόνο στη λογική (κίτρινο) ή στην κριτική (μαύρο), αλλά στον συνδυασμό όλων.Το «μαύρο καπέλο» μας έδειξε ότι οι δυσκολίες δεν είναι εμπόδια, αλλά προκλήσεις που απαιτούν δημιουργικές λύσεις (πράσινο καπέλο). Είδαμε ότι όταν ανταλλάσσουμε απόψεις με κανόνες και σεβασμό, η τάξη μας γίνεται ένα μικρό «εργαστήρι ιδεών» όπου η φαντασία συναντά την πραγματικότητα.

Φεύγουμε από την τάξη σήμερα με την επίγνωση ότι η ελληνική γλώσσα είναι ένα παγκόσμιο κλειδί. Μπορεί να ξεκλείδωσε το παρελθόν της επιστήμης και της δημοκρατίας, αλλά στα δικά μας χέρια βρίσκεται το αν θα ξεκλειδώσει και το μέλλον του πολιτισμού μας.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα μάθαμε να βλέπουμε ένα θέμα από πολλές πλευρές και να σεβόμαστε διαφορετικές απόψεις.
Καταλάβαμε ότι η ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο ένα μάθημα, αλλά κομμάτι της ιστορίας, της σκέψης και της ταυτότητάς μας.
Συνειδητοποιήσαμε ότι κάθε γλώσσα έχει αξία και ότι η ελληνική μπορεί να έχει έναν σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη μέσα από τη γνώση και τον πολιτισμό.
Τέλος, μάθαμε να συζητάμε, να συνεργαζόμαστε και να σκεφτόμαστε υπεύθυνα ως πολίτες του κόσμου. 

 

Ο Γκέκο μάς μαθαίνει να πιστεύουμε σε εμάς

 Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της σχολικής μας βιβλιοθήκης και με όχημα το πρόγραμμα "coACTIONS" και στόχο την επικοινωνία οι μαθητές και οι μαθήτριες με την καθοδήγηση της κυρίας Πηνελόπης ήρθαν σε επαφή με το τρυφερό και διδακτικό βιβλίο «Είσαι Αστέρι, Γκέκο!». Το βιβλίο πραγματεύεται την αναζήτηση της αυτοπεποίθησης και την ανακάλυψη των ιδιαίτερων ταλέντων που κρύβει ο καθένας μας, υπενθυμίζοντάς μας πως κάθε πλάσμα έχει τη δική του μοναδική λάμψη. Μέσα από την ιστορία του Γκέκο, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την έννοια της διαφορετικότητας και συνειδητοποίησαν ότι ο καθένας μας έχει τα δικά του ξεχωριστά χαρίσματα, ακόμη κι αν στην αρχή δεν είναι ορατά.

Η δραστηριότητα ξεκίνησε με τη βιωματική ανάγνωση και την ηχογράφηση των παιδιών από την κυρία Παρασκευή. Οι μαθητές και μαθήτριες, δανείζοντας τη φωνή τους στους ήρωες, δεν βελτίωσαν μόνο την αναγνωστική τους δεινότητα, αλλά ταυτίστηκαν με τον Γκέκο, νιώθοντας τη σημασία της ενθάρρυνσης και της αποδοχής. Αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο θα αποτελέσει τη βάση για το επόμενο στάδιο, την επικοινωνία του μηνύματος σε ολόκληρη τη σχολική κοινότητα.

Με μια σειρά από παρουσιάσεις στις υπόλοιπες τάξεις, έχουμε σκοπό να μεταφέρουμε το κεντρικό σύνθημα ότι «όλοι είμαστε αστέρια με τον δικό μας τρόπο». Η αλληλεπίδραση αυτή θα μετατρέψει μια ατομική αναγνωστική εμπειρία σε μια συλλογική πράξη αλληλεγγύης και ενδυνάμωσης.

Κλείνοντας, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κυρία Πηνελόπη για την έμπνευση και στην κυρία Παρασκευή για την πολύτιμη συμβολή της στην ηχογράφηση. Όπως ακριβώς ο Γκέκο στο μήνυμα του βιβλίου, όταν ενώνουμε τις δυνάμεις μας δημιουργούμε ένα φωτεινό περιβάλλον αποδοχής όπου κάθε μαθητής και μαθήτρια μπορεί πραγματικά να λάμψει. 

 

 

Εργασίες και ελεύθερος χρόνος by six thinking hats

Με αφορμή την άσκηση του μαθήματος “Αξέχαστα γενέθλια”  με την οποία ο δάσκαλος έπρεπε να συγκεντρώσει τις γνώμες των μαθητών του για τον ελεύθερο χρόνο και αξιοποιώντας την τεχνική των έξι σκεπτόμενων καπέλων, αποφασίσαμε να εξετάσουμε το πρόβλημα και να το λύσουμε εύκολα χρησιμοποιώντας όλες τις δυνατές προσεγγίσεις και συνδέοντας τις προτάσεις κάθε καπέλου με παροιμίες ή ρητά. 

Η μέθοδος αυτή δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι ρόλων, αλλά ένα ισχυρό εργαλείο παράλληλης σκέψης. Η δύναμη των καπέλων έγκειται στον διαχωρισμό του εγώ από την άποψη. Η τεχνική αυτή αποφορτίζει τη σύγκρουση, ενισχύει την ενσυναίσθηση καθώς βοηθά τον/τη μαθητή/τρια να δει το πρόβλημα από πλευρές που ίσως αγνοούσε και προωθεί τη συνεργασία.  

 

 Άσπρο: Το φορά ο παρατηρητής και εστιάζει στις διαθέσιμες πληροφορίες. 

Μαύρο: Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε όλες τις αρνητικές πλευρές της ιδέας που εξετάζουμε.

 

 

Πράσινο:Με αυτό το καπέλο ψάχνουμε να βρούμε δημιουργικές εναλλακτικές λύσεις σε ένα πρόβλημα. 


 

Κόκκινο:Με αυτό το καπέλο κοιτάμε τα προβλήματα διαισθητικά, καταθέτοντας αυθόρμητες αντιδράσεις και συναισθήματα.     

 Κίτρινο: Εκφράζει τον τρόπο με τον οποίο κάτι μπορεί να λειτουργήσει, τη θετική στάση, τα προβλεπόμενα ως θετικά αποτελέσματα, την ευοίωνη προοπτική, τις θετικές συνέπειες που μπορεί να επιφέρει στο μέλλον.

  

Μπλε:Με αυτό το καπέλο συντονίζουμε τις συναντήσεις.Ελέγχουμε την πρόοδο των διαδικασιών, δείχνουμε τα βήματα που η συζήτηση θα ακολουθήσει.  Πρώτα παρουσίασε τις σκέψεις της η ομάδα με τα κόκκινα καπέλα 
- Αισθάνομαι αδικία όταν βλέπω ότι δεν έχω καθόλου χρόνο για το χόμπι μου ή για να δω τους φίλους μου.- Με στενοχωρεί που δεν προλαβαίνω να παίξω ή να κάνω κάτι που μου αρέσει.- Μερικές φορές θυμώνω, γιατί νιώθω ότι όλη μου η μέρα είναι σχολείο.- Νιώθω ασφυξία και άγχος κάθε Κυριακή απόγευμα, όταν σκέφτομαι τον όγκο της δουλειάς για τη Δευτέρα. 
Παροιμίες . Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη.. Το πολύ το Κύριε ελέησον το βαριέται κι ο παπάς. 

 Η ομάδα με τα μαύρα καπέλα έγραψε- Όταν δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, τα παιδιά μπορεί να αγχώνονται ή να χάνουν τον ύπνο τους.- Υπάρχει κίνδυνος να σιχαθούμε το διάβασμα και να το δούμε ως μια καταναγκαστική αγγαρεία αντί για μάθηση.- Η υπερβολική μελέτη στο σπίτι οδηγεί σε πνευματική κούραση.Ρητά . Το τεντωμένο σκοινί σπάει. . Ό,τι παραγίνεται, καταντά κακό. 

 Η ομάδα με τα κίτρινα καπέλα πρότεινε- Οι εργασίες για το σπίτι βοηθούν τους μαθητές να εξασκούνται και να μαθαίνουν καλύτερα.    - Με την επανάληψη στο σπίτι, εμπεδώνουμε καλύτερα την ύλη και νιώθουμε πιο σίγουροι για τις γνώσεις μας την ώρα του μαθήματος.- Αν αξιοποιήσουμε σωστά τον χρόνο μελέτης, αποκτάμε υπευθυνότητα, μια δεξιότητα που θα μας φανεί χρήσιμη σε όλη μας τη ζωή.Ρητά .Τα αγαθά κόποις κτώνται..Η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως.Παροιμία .Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει.

 Η ομάδα με τα πράσινα καπέλα πρότεινε- Αντί για ατομικές ασκήσεις, θα μπορούσαμε να κάνουμε ομαδικές εργασίες μέσα στην τάξη, ώστε να μη μεταφέρεται ο φόρτος στο σπίτι.- Μπορούμε να έχουμε κάποιες μέρες χωρίς καθόλου εργασίες για να ξεκουραζόμαστε.-  Ίσως οι μαθητές/τριες να διαλέγουν κάποιες από τις εργασίες που θα κάνουν.Παροιμία  . Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.Ρητά  . Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. . Σύμπραξη και χείρα βοήθειας. . Παν μέτρον άριστον.  

 

Στο τέλος βγάλαμε τα καπέλα,  έγινε συζήτηση και όλοι μαζί αποφασίσαμε ποια στάση θα υιοθετήσουμε. Κάθε καπέλο αντιπροσωπεύει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Με αυτόν τον τρόπο, όλα τα παιδιά είχαν χώρο και ρόλο στη συζήτηση, χωρίς σωστές ή λάθος απαντήσεις.

 Ομαδικά υιοθετήθηκαν τα εξής:

. Οι εργασίες στο σπίτι να είναι περιορισμένες σε έκταση τις καθημερινές και περισσότερες το Σαββατοκύριακο. 

. Να αφιερώνουμε την τελευταία ώρα για να κάνουμε τις εργασίες στο σχολείο.

Το σημαντικότερο κέρδος από τη σημερινή δράση δεν ήταν μόνο οι προτάσεις για τη διαχείριση των εργασιών, αλλά η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης. Οι μαθητές/ες συνειδητοποίησαν ότι ένα πρόβλημα δεν είναι ποτέ μονοδιάστατο. Κατάλαβαν ότι η λύση δεν βρίσκεται στη στείρα άρνηση, αλλά στη δημιουργική αναζήτηση ισορροπίας. Αποχωρήσαμε από την τάξη όχι μόνο με λιγότερο άγχος, αλλά με το αίσθημα ότι η φωνή μας έχει δομή, λογική και —πάνω απ' όλα— προοπτική για αλλαγή. 

Εορτή των Τριών Ιεραρχών

Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τρεις μεγάλες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και του Ελληνισμού. Η Εκκλησία και η Παιδεία τιμούν μαζί αυτούς τους φωτισμένους δασκάλους, γιατί το έργο και η σκέψη τους αποτελούν διαχρονικά θεμέλια της πνευματικής καλλιέργειας και της μόρφωσης.

Οι Τρεις Ιεράρχες έζησαν σε μια εποχή μεγάλων προκλήσεων, όμως με τη σοφία, τη μόρφωση και την πίστη τους κατάφεραν να ενώσουν την ελληνική φιλοσοφία με το χριστιανικό μήνυμα. Υπερασπίστηκαν την αξία της γνώσης, της ελευθερίας της σκέψης και της ηθικής καλλιέργειας του ανθρώπου. Για εκείνους, η αληθινή παιδεία δεν περιοριζόταν στη συσσώρευση γνώσεων, αλλά στόχευε στη διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων, με ήθος, ευθύνη και αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Ο Μέγας Βασίλειος δίδαξε την αξία της κοινωνικής προσφοράς και της φιλανθρωπίας, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ανέδειξε τη δύναμη του λόγου και της πνευματικής αναζήτησης, ενώ ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ξεχώρισε για τον αγώνα του υπέρ της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Και οι τρεις μαζί μας υπενθυμίζουν ότι η μόρφωση αποκτά πραγματικό νόημα όταν συνοδεύεται από ανθρωπιά και σεβασμό.

Στο σύγχρονο σχολείο, το παράδειγμά τους παραμένει επίκαιρο. Μας καλεί να αγαπάμε τη μάθηση, να καλλιεργούμε την κριτική μας σκέψη και να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις μας για το κοινό καλό. Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών δεν είναι μόνο μια αναφορά στο παρελθόν, αλλά μια πρόσκληση να συνεχίσουμε τον δρόμο της παιδείας, της αρετής και της πνευματικής προόδου.

 Χρόνια πολλά σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς!!!

 

Οι κατασκευές μας  

 

 

      

 

Θεατρική παράσταση: Ο Οκτάβιος

Σήμερα, στη σχολική σκηνή του σχολείου μας ανέβηκε μια ξεχωριστή θεατρική παράσταση με θέμα τα αδέσποτα ζώα από τη θεατρική ομάδα Marim Theater Group. Η θεατρική παράσταση «Ο Οκτάβιος» πραγματεύεται μια συγκινητική ιστορία με πρωταγωνιστή έναν αδέσποτο σκύλο, μέσα από τις περιπέτειες του οποίου αναδεικνύονται σημαντικές αξίες όπως η αγάπη, η αποδοχή και ο σεβασμός προς τα ζώα. Ο Οκτάβιος, ως σύμβολο αθωότητας και ευαισθησίας, φέρνει στο προσκήνιο τη δύσκολη πραγματικότητα των αδέσποτων ζώων και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή. Μέσα από την πορεία του, η παράσταση καλεί το κοινό να αναπτύξει ενσυναίσθηση και υπευθυνότητα, τονίζοντας ότι η φροντίδα, η καλοσύνη και η υιοθεσία μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα ενός πλάσματος. Το μήνυμα του έργου είναι βαθιά ανθρωπιστικό, καθώς υπενθυμίζει πως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα πιο αδύναμα όντα αντικατοπτρίζει τις αξίες της κοινωνίας μας και τη δύναμη της αγάπης να μεταμορφώνει ζωές.Η συνεχής αλληλεπίδραση με τους μαθητές και τις μαθήτριες, μέσω ερωτήσεων και χορευτικών στιγμών, δεν λειτούργησε μόνο ως μέσο διατήρησης του ενδιαφέροντος, αλλά και ως τρόπος να γίνει το κοινό συμμέτοχο στο νόημα της παράστασης. 

 

Παιχνίδι και χορός: Η παγκόσμια γλώσσα των παιδιών

 

Σε συνέχεια της ενότητας των Θρησκευτικών «Τα παιδιά: Η χαρά και η ελπίδα του κόσμου», οι μαθητές και οι μαθήτριες   ανακάλυψαν τη δύναμη της παιδικής αθωότητας και τον παγκόσμιο τρόπο με τον οποίο τα παιδιά επικοινωνούν. Μέσα από τη συζήτηση, αναγνωρίσαμε ότι πέρα από γλώσσες και σύνορα, υπάρχει μια κοινή «γλώσσα» που μας ενώνει όλους: το παιχνίδι, η μουσική, ο χορός και τα παραμύθια.

Για να δώσουμε μορφή σε αυτές τις αξίες, δημιουργήσαμε μια πρωτότυπη βιωματική δραστηριότητα. Τα παιδιά αρχικά συνέθεσαν ένα έμμετρο ποίημα με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, το οποίο περιγράφει τα βασικά τους χαρακτηριστικά: την ενέργεια, τη δημιουργικότητα και την εμπιστοσύνη. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, το ποίημα μελοποιήθηκε σε έναν χαρούμενο και ρυθμικό σκοπό, μετατρέποντάς το σε ένα τραγούδι γεμάτο ελπίδα.

Η δραστηριότητα κορυφώνεται με μια ομαδική χορογραφία, όπου τα παιδιά, πιασμένα χέρι-χέρι, κάνουν πράξη τη συνεργασία και τη χαρά της δημιουργίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές και οι μαθήτριες δεν έμαθαν απλώς για την ενότητα, αλλά τη βίωσαν, αποδεικνύοντας ότι τα παιδιά είναι πράγματι ο συνδετικός κρίκος για έναν κόσμο γεμάτο φως και αγάπη.

 

 Τα παιδιά χαρά και ελπίδα

                     

Τα παιδιά γελούν δυνατά, 

τρέχουν, παίζουν στα στενά. 

Έχουν όνειρα πολλά, 

κι η καρδιά τους πετά ψηλά!

 

Τα παιδιά, τα παιδιά, 

 είναι γέλιο και χαρά! 

Με τραγούδι και χορό, 

φτιάχνουν κόσμο φωτεινό! 

 

Με παιχνίδι μιλούν παντού,

 χωρίς λόγια, χωρίς νου. 

Μουσική και παραμύθι, 

ενώνουν γη και κάθε σπίτι. 

 

Τα παιδιά, τα παιδιά,

 είναι γέλιο και χαρά! 

Με τραγούδι και χορό, 

φτιάχνουν κόσμο φωτεινό!

 

 Μαθαίνουν να μοιράζονται,

 να αγαπούν, να νοιάζονται. 

Κι έτσι ο κόσμος προχωρά, 

με ελπίδα, φως, παιδιά!

 

 

 Τα παιδιά χαρά και ελπίδα 

 

Με γέλιο και με χαρά, ξεκινάμε δυνατά, 

τα χέρια δίνουμε ξανά,με μάτια φωτεινά. 

 Ενέργεια έχουμε πολλή, μεράκι και ρυθμό, 

φτιάχνουμε έναν όμορφοκαι νέο κόσμο εδώ. 

 

Παιχνίδι, χορός και τραγούδι τρανό,

ενώνει τη γη με τον ουρανό! 

Τα σύνορα σβήνουν, η αγάπη νικά, 

γιατί είμαστε όλα μαζί τα παιδιά! 

 

Δεν μας χωρίζει η λαλιά, ούτε και η στολή, 

στα παραμύθια ζούμε εμείς μια δίκαιη ζωή. 

 Με δημιουργία και χαρά,με εμπιστοσύνη πια, 

πετάμε σαν τα ελεύθερα, μικρά μας τα πουλιά. 

 

Παιχνίδι, χορός και τραγούδι τρανό,

ενώνει τη γη με τον ουρανό! 

Τα σύνορα σβήνουν, η αγάπη νικά,

γιατί είμαστε όλα μαζί τα παιδιά! 

 

Όλα μαζί τα παιδιά!

Όλα μαζί μια αγκαλιά!

 

Διαδραστικός χάρτης του βίου και των άθλων του Ηρακλή

Στο μάθημα της Ιστορίας στη θεματική ενότητα "Ηρακλής"   με φωτογραφίες και πληροφορίες που συλλέξαμε και σε συνεργασία με το Κέντρο Ψηφιακής Γεωγραφικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ που υποστηρίζει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατασκευάζοντας προϊόντα και παρέχοντας υπηρεσίες απαραίτητες για τους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς, με υπεύθυνο τον κύριο Νίκο Λαμπρινό, δημιουργήσαμε τον διαδραστικό χάρτη με θέμα τη ζωή και τους άθλους του Ηρακλή. Κάθε παιδί ανέλαβε έναν άθλο ή ένα σημαντικό γεγονός από τη ζωή του ήρωα, εντόπισε το αντίστοιχο γεωγραφικό σημείο στον χάρτη και πρόσθεσε πληροφορίες και εικόνες. Με αυτόν τον τρόπο, οι μαθητές και οι μαθήτριες γνώρισαν καλύτερα τη διαδρομή του Ηρακλή, σύνδεσαν τους μύθους με τον γεωγραφικό χώρο και συνεργάστηκαν δημιουργικά. Μέσα από τη δραστηριότητα ανέπτυξαν ψηφιακές δεξιότητες, καλλιέργησαν την ιστορική σκέψη και έμαθαν να παρουσιάζουν πληροφορίες με τρόπο οργανωμένο και ελκυστικό. Η εργασία αυτή βοήθησε τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά στο μάθημα και να κατανοήσουν την Ιστορία με πιο βιωματικό και ευχάριστο τρόπο.

 

Μεσόγειος, η θάλασσα που ενώνει πολιτισμούς

Στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και της υποθεματικής ενότητας «Παγκόσμια και τοπική Πολιτιστική κληρονομιά», με θέμα «Μεσόγειος, η θάλασσα που ενώνει πολιτισμούς», οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια δημιουργική και βιωματική δραστηριότητα με σκοπό την καλλιέργεια θετικής στάσης απέναντι στα μνημεία, ως σημαντικά δημιουργήματα των ανθρώπων και φορείς ιστορίας και πολιτισμού. Μέσα από τη φαντασία και τη συνεργασία, τα παιδιά ταξίδεψαν νοερά στη Μεσόγειο Θάλασσα, ανακαλύπτοντας πως αυτή δεν χωρίζει λαούς, αλλά τους ενώνει.

Χωρισμένα σε ομάδες, τα παιδιά φαντάστηκαν ότι είναι θαλασσοπόροι που ξεκινούν ένα ταξίδι με το καράβι τους στα νερά της Μεσογείου. Συζήτησαν για τον τόπο στον οποίο θα ήθελαν να φτάσουν, τι σπουδαίο θα επιθυμούσαν να συναντήσουν εκεί και ποιο μνημείο θα ήθελαν να γνωρίσουν από κοντά. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, γνώρισαν τις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο και ανακάλυψαν τη μοναδικότητα, αλλά και τα κοινά στοιχεία των πολιτισμών τους. Κάθε ομάδα επέλεξε ένα χαρακτηριστικό μνημείο, το μελέτησε και το παρουσίασε στις υπόλοιπες ομάδες, μοιράζοντας γνώσεις, εντυπώσεις και πληροφορίες.

 

Η δραστηριότητα αυτή ανέδειξε τη σημασία των μνημείων ως ζωντανών μαρτυριών της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς των λαών. Τα παιδιά κατανόησαν ότι τα μνημεία δεν είναι απλώς πέτρες και κτίσματα, αλλά σύμβολα μνήμης, δημιουργίας και ανθρώπινης έκφρασης που αξίζει να γνωρίζουμε και να προστατεύουμε. Το μήνυμα που αποκόμισαν ήταν πως η Μεσόγειος αποτελεί έναν κοινό πολιτιστικό τόπο, όπου διαφορετικοί λαοί συναντιούνται, επικοινωνούν και συνυπάρχουν, θυμίζοντάς μας ότι ο πολιτισμός είναι ένας δεσμός που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και τους ανθρώπους μεταξύ τους.