Χρόνια πολλά στις μαμάδες

Η γιορτή της μητέρας γιορτάζεται κάθε χρόνος τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου. Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στις μητέρες και σκοπό έχει να τιμήσει το ιερό αυτό πρόσωπο, που αποτελεί σύμβολο της δημιουργίας, της τρυφερότητας και της αγάπης. Μια γιορτή που μας θυμίζει πώς ήρθαμε στον κόσμο. Μια γιορτή φόρος τιμής σ' εκείνη που μας έφερε στη ζωή, που μας έδωσε πνοή και αποτελεί το κέντρο του δικού μας κόσμου, αλλά και εμείς του δικού της. Στα σπλάχνα της μάνας υφαίνεται η ζωή, με τη χάρη και την ευλογία του Θεού. Εκεί συλλαμβάνεται το έμβρυο και κυοφορείται τρεφόμενο από το αίμα της. Από αυτή προσλαμβάνει τις πρώτες παραστάσεις και ακούει τον κόσμο, όπως μεταφέρεται ο ήχος του από τη ζωή της μάνας.                                                                            Στα χέρια κάθε μάνας λικνίζεται και γαλουχείται η κοινωνία ολόκληρη. Η μάνα  γράφει πάνω στην άγραφη  και άσπιλη πλάκα της ψυχής του παιδιού της, γράμματα αγάπης καί θεοδίδακτες γραφές.  Αυτή τυπώνει  αγγέλους... 

Φέτος, αποφασίσαμε να τιμήσουμε αυτή την ημέρα με έναν ιδιαίτερο, καλλιτεχνικό τρόπο, δημιουργώντας ένα χειροποίητο βιβλίο αναμνήσεων. Η διαδικασία ξεκινά με μια απλή σελίδα χαρτιού, η οποία χωρίζεται σε οκτώ ίσα τμήματα. Σε κάθε ένα από αυτά τα τετράγωνα, το παιδί αποτυπώνει και μια διαφορετική πτυχή της σχέσης του με τη μαμά: μια γλυκιά κουβέντα, μια κοινή τους ανάμνηση, ένα σχέδιο με τα αγαπημένα της λουλούδια ή μια λίστα με όλα όσα θαυμάζει σε εκείνη. Στη συνέχεια, ακολουθώντας τις οδηγίες ενός βίντεο, η σελίδα διπλώνεται προσεκτικά και κόβεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο, ώστε ως δια μαγείας να μεταμορφωθεί από ένα επίπεδο χαρτί σε ένα τρισδιάστατο βιβλιαράκι με εξώφυλλο και σελίδες.                                                                                            Μαμά, σ’ αγαπώ για όλα όσα είσαι και για όλα όσα κάνεις για μένα. Σε ευχαριστώ που είσαι πάντα δίπλα μου, που με στηρίζεις και με φροντίζεις. Είσαι μοναδική και πολύτιμη για μένα κάθε μέρα!

 

 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΑΜΑ!!!

 

 

 

 

Μια μέρα χωρίς παπούτσια-One day without shoes

Η δράση «One Day Without Shoes» Η μέρα χωρίς παπούτσια έχει ως στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως που δεν έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν υποδήματα, τα οποία τα προστατεύουν από ασθένειες και τραυματισμούς. Είναι μια ξεχωριστή ευκαιρία για να θυμηθούμε ότι κάτι που για εμάς θεωρείται αυτονόητο, για πολλά παιδιά σε όλο τον κόσμο δεν είναι δεδομένο. Σε πολλές περιοχές, τα παιδιά περπατούν καθημερινά χωρίς παπούτσια, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις για να φτάσουν στο σχολείο ή να βοηθήσουν τις οικογένειές τους, εκτεθειμένα σε κινδύνους για την υγεία και την ασφάλειά τους.                                                                    

Μέσα από αυτή τη συμβολική δράση, βγάζουμε τα παπούτσια μας για μια μέρα, όχι απλώς ως ένα παιχνίδι ή μια εμπειρία, αλλά ως μια πράξη ενσυναίσθησης και κατανόησης. Προσπαθούμε να μπούμε στη θέση των άλλων, να νιώσουμε έστω και για λίγο πώς είναι να μην έχεις επιλογή. Είναι μια αφορμή για συζήτηση, προβληματισμό και ευαισθητοποίηση γύρω από θέματα όπως η φτώχεια, η πρόσβαση στην εκπαίδευση και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.  Παράλληλα, η ημέρα αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να καλλιεργήσουμε αξίες όπως η αλληλεγγύη, η προσφορά και ο σεβασμός. Μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και μια μικρή πράξη μπορεί να έχει μεγάλη σημασία και ότι όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλουμε σε έναν κόσμο πιο δίκαιο και ανθρώπινο. Γιατί κάθε βήμα μετράει — και όταν το κάνουμε με καρδιά, μπορεί να γίνει η αρχή για μια ουσιαστική αλλαγή.

 

Ψηφιακή χαρτογράφηση της Μινωικής Κρήτης

Στο μάθημα της Ιστορίας στη θεματική ενότητα "Μινωικός πολιτισμός" ασχοληθήκαμε με την ψηφιακή χαρτογράφηση των σπουδαιότερων ανακτόρων της Μινωικής Κρήτης, τους εμπορικούς δρόμους, την καθημερινή ζωή, τη θρησκεία, τη γραφή και την τέχνη των Μινωιτών. Στη συνέχεια,  σε συνεργασία με το Κέντρο Ψηφιακής Γεωγραφικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ που υποστηρίζει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατασκευάζοντας προϊόντα και παρέχοντας υπηρεσίες απαραίτητες για τους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς, με υπεύθυνο τον κύριο Νίκο Λαμπρινό, δημιουργήσαμε τον διαδραστικό χάρτη με θέμα τον Μινωικό πολιτισμό. 

 

                           

Η πολιτεία συμπερίληψης - Η πιο όμορφη πολιτεία του βυθού

 Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης ενεργού πολίτη του προγράμματος «Μια γειτονιά για όλους/ες: Ένα πρόγραμμα για την ισότιμη πρόσβαση όλων στον δημόσιο χώρο και το κοινωνικό περιβάλλον της γειτονιάς», ξεκινήσαμε ένα δημιουργικό και βιωματικό ταξίδι με στόχο την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, του σεβασμού στη διαφορετικότητα και της αξίας της συμπερίληψης. Αφετηρία μας αποτέλεσαν συζητήσεις, παιχνίδια ρόλων και βιωματικές δραστηριότητες μέσα από τις οποίες τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τις διαφορετικές ανάγκες των ανθρώπων γύρω τους και προβληματίστηκαν για τις δυσκολίες που μπορεί να συναντούν στην καθημερινότητά τους. Η εμπειρία ενισχύθηκε με την επίσκεψη ειδικού στο σχολείο, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες ενημερώθηκαν, ρώτησαν, πειραματίστηκαν και, κυρίως, προσπάθησαν να μπουν στη θέση του άλλου.Στη συνέχεια, τα παιδιά μετέτρεψαν όσα έμαθαν και ένιωσαν σε δημιουργία, κατασκευάζοντας το δικό τους επιτραπέζιο παιχνίδι, «Το μονοπάτι της συμπερίληψης». Μέσα από συνεργασία, ανταλλαγή ιδεών και ενεργή συμμετοχή, σχεδίασαν ένα παιχνίδι που συνδυάζει γνώση, σκέψη και αξίες, δίνοντας έμφαση στην αποδοχή, τη βοήθεια και τη συνεργασία. Το παιχνίδι αποτέλεσε έναν ακόμη τρόπο έκφρασης και κατανόησης, όπου τα παιδιά έγιναν δημιουργοί και φορείς μηνυμάτων. Ως φυσική συνέχεια αυτής της πορείας, προχώρησαν στη δημιουργία ενός δικού τους παραμυθιού με τίτλο που οι ίδιοι επέλεξαν, το οποίο διαδραματίζεται στον βυθό της θάλασσας. Μέσα από συμβολικούς ήρωες, όπως ο ιππόκαμπος, η μέδουσα, ο αστερίας και οι υπόλοιποι κάτοικοι του υφάλου, τα παιδιά αποτύπωσαν με ευαισθησία τις έννοιες της διαφορετικότητας και της αποδοχής. Η πλοκή της ιστορίας ανέδειξε τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει ο καθένας, αλλά και τη δύναμη της κατανόησης, της συνεργασίας και της αλλαγής στάσης, οδηγώντας τελικά σε μια κοινότητα όπου όλοι έχουν θέση.

 

Η πιο όμορφη πολιτεία του βυθού

                

Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά δεν έμαθαν απλώς έννοιες, αλλά τις βίωσαν, τις εξέφρασαν και τις μετέτρεψαν σε πράξη. Το βασικό μήνυμα που αναδύθηκε ήταν ξεκάθαρο και βαθιά ουσιαστικό: μια γειτονιά, μια τάξη και μια κοινωνία γίνονται πραγματικά όμορφες όταν χωρούν όλους τους ανθρώπους, όταν σέβονται τη διαφορετικότητα και όταν δίνουν σε κάθε άτομο τη δυνατότητα να συμμετέχει ισότιμα.

Επίσκεψη στο Σπήλαιο Πετραλώνων

Σήμερα η Τρίτη και η Τετάρτη τάξη του σχολείου μας επισκέφθηκε το σπήλαιο Πετραλώνων για να δουν από κοντά τα ευρήματα και να μάθουν περισσότερα για την Παλαιολιθική εποχή που διδαχθήκαμε στο μάθημα της Ιστορίας. Η περιπέτειά μας ξεκίνησε μπαίνοντας στα έγκατα του λόφου Κατσίκα, στο Σπήλαιο των Πετραλώνων, ένα μέρος που έμεινε κρυμμένο για χιλιάδες χρόνια μέχρι να ανακαλυφθεί τυχαία το 1959. Περιηγηθήκαμε στις υπόγειες διαδρομές, το πρώτο πράγμα που μας μάγεψε ήταν ο εντυπωσιακός διάκοσμος από χιλιάδες σταλακτίτες που κρέμονται από την οροφή και σταλαγμίτες που ξεπηδούν από το έδαφος, δημιουργώντας σχήματα που μοιάζουν με πέτρινα δέντρα ή κουρτίνες. Το πιο σημαντικό σημείο της διαδρομής είναι εκεί όπου βρέθηκε το κρανίο του περίφημου «Αρχανθρώπου», ενός από τους παλαιότερους κατοίκους της Ευρώπης, ο οποίος έζησε εκεί πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Είδαμε τα ίχνη από τις αρχαιότερες φωτιές που άναψε ποτέ άνθρωπος, καθώς και σημεία όπου ανακαλύφθηκαν οστά ζώων που σήμερα δεν υπάρχουν στην Ελλάδα, όπως ύαινες και λιοντάρια των σπηλαίων!

Στη συνέχεια, βγαίνοντας πάλι στο φως, επισκεφθήκαμε το Ανθρωπολογικό Μουσείο, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Εκεί, η ιστορία που είδαμε μέσα στο σπήλαιο ζωντάνεψε μπροστά στα μάτια μας. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά το πιστό αντίγραφο του κρανίου του Αρχανθρώπου, αλλά και τα πραγματικά εργαλεία από πέτρα και οστά που χρησιμοποιούσε για να επιβιώσει. Το μουσείο φιλοξενεί μια σπουδαία συλλογή από απολιθώματα ζώων που βρέθηκαν στις ανασκαφές όπως δόντια από μαχαιρόδοντες, οστά από γιγάντιους ελέφαντες, ρινόκερους και αρκούδες, που μας δείχνουν πόσο διαφορετική ήταν η φύση της Χαλκιδικής τότε. Μέσα από τις αναπαραστάσεις και τα εκθέματα, καταλάβαμε πώς ήταν η καθημερινή ζωή των πρώτων ανθρώπων, πώς κυνηγούσαν και πώς προστατεύονταν από το κρύο, ολοκληρώνοντας έτσι το ταξίδι μας στον χρόνο με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο.

Στο κέντρο της αίθουσας υπάρχει η πιστή αναπαράσταση του χώρου που βρέθηκαν το κρανίο και τα οστά του Αρχανθρώπου. 

 

Η Κρουαζιέρα των Θεών - Πρόσκληση

Τι συμβαίνει όταν οι αθάνατοι θεοί του Ολύμπου αποφασίζουν να εγκαταλείψουν για λίγο την ηρεμία τους και να δοκιμάσουν τις ανέσεις του σύγχρονου πολιτισμού; Η απάντηση δίνεται επί σκηνής, μέσα από μια ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα διδακτική κρουαζιέρα που δεν μοιάζει με καμία άλλη.

Η «Κρουαζιέρα των Θεών» δεν είναι μόνο μια διασκεδαστική παράσταση, αλλά και μια ευκαιρία για προβληματισμό, καθώς μέσα από τον μύθο καθρεφτίζεται η ανθρώπινη πραγματικότητα. Με ζωντάνια, φαντασία και δημιουργικότητα, το έργο προσκαλεί το κοινό να ταξιδέψει μαζί με τους θεούς σε μια περιπέτεια γεμάτη γέλιο, ανατροπές και μηνύματα που παραμένουν επίκαιρα.

Με πολλή αγάπη, μεράκι και ατελείωτες πρόβες, η τάξη μας ζωντανεύει αυτό το ταξίδι και σας προσκαλεί να επιβιβαστείτε μαζί μας. Ετοιμαστείτε για ένα «θεϊκό» δρομολόγιο γεμάτο γέλιο, μουσική και ανατροπές.

Σαλπάρουμε!

 

Η άνοιξη ήρθε στην τάξη μας

Σήμερα η τάξη μας μεταμορφώθηκε σε έναν ολάνθιστο κήπο, καθώς υποδεχτήκαμε την άνοιξη με τον πιο δημιουργικό και πρωτότυπο τρόπο. Με την πολύτιμη καθοδήγηση μιας εξαιρετικής φίλης, που ξεχωρίζει για το μεράκι της στις κατασκευές, τα παιδιά επιδόθηκαν σε μια δραστηριότητα που συνδύασε τη φαντασία με την τέχνη. Κάθε παιδί έφερε το δικό του σετ τσαγιού, ένα πιρούνι και πολύχρωμα πλαστικά λουλούδια, όμως αυτό που ακολούθησε ξεπέρασε κάθε προσδοκία.    

Με εντυπωσιακή δεξιοτεχνία, η κυρία Ντίνα μας έδειξε πώς ένα απλό πιρούνι μπορεί να γίνει ο αόρατος σκελετός μιας μαγικής εικόνας. Στερεωμένο από τη μία πλευρά στο πιατάκι και από την άλλη στο φλιτζάνι, δημιούργησε την ψευδαίσθηση ότι το σκεύος αιωρείται στον αέρα. Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό, κόβοντας τα άνθη και βλέποντάς τα να ρέουν σαν πολύχρωμος καταρράκτης από το χείλος του φλιτζανιού, κατά μήκος του πιρουνιού, μέχρι να γεμίσουν το πιατάκι.    

                           

Το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό – μια έκρηξη χρωμάτων και αρωμάτων που έδωσε την αίσθηση ότι η άνοιξη δεν ήρθε απλώς στο ημερολόγιο, αλλά ξεχύθηκε κυριολεκτικά μέσα στην αίθουσά μας. Το κλίμα στην τάξη ήταν γεμάτο χαρά, συγκέντρωση και θαυμασμό για το μικρό αυτό καλλιτεχνικό θαύμα που δημιούργησαν με τα χέρια τους.                                                    Θέλουμε να εκφράσουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στην κυρία Ντίνα  για την έμπνευση, την υπομονή και την αγάπη που μοιράστηκε μαζί μας. Χάρη στη δημιουργικότητά της, μας χάρισε μια μοναδική εμπειρία που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη των παιδιών ως η πιο όμορφη ανοιξιάτικη γιορτή!

Αφίσα της Γ΄τάξης - «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα…»

Η Γ΄τάξη συμμετείχε φέτος για δεύτερη χρονιά στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα της Διεύθυνσης Α/θμιας Εκπαίδευσης Δυτ. Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα…».

 

                  

 

Αρχικά, συζητήσαμε στην ολομέλεια της τάξης για τον κόσμο μας, για τα κακώς κείμενα, το όραμά μας για έναν καλύτερο κόσμο και τι θα κάναμε. Με την κυρία Παρασκευή(παράλληλη δασκάλα της τάξης) καταγράψαμε τις απαντήσεις και παρουσιάσαμε στην ολομέλεια κάποια αποσπάσματα από το υλικό του προγράμματος και επιλέξαμε το παρακάτω απόφθεγμα:

«Φτάσε όπου δεν μπορείς παιδί μου! Μην ντραπείς αν έπαιξες καλά, κι έχασες... Να ντραπείς αν έπαιξες κακά και κέρδισες».

Νίκος Καζαντζάκης  

Τα παιδιά, μέσα από μια «καταιγίδα ιδεών» (brainstorming), πρότειναν αρχικά πανανθρώπινες αλλαγές. Στη συνέχεια, μέσω της συζήτησης, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι κάθε μεγάλη αλλαγή πρέπει να ξεκινάει από μέσα μας. Για να γίνει αυτό κατανοητό, δημιουργήσαμε έναν Εννοιολογικό Χάρτη Αυτοβελτίωσης.

 

Στη συνέχεια με διάφορες τεχνικές δημιουργικής γραφής γράψαμε το δικό μας ποίημα για την Αυτοβελτίωση, το οποίο στη συνέχεια μελοποιήσαμε μέσω της εφαρμογής  (Suno), ώστε να αποτελέσει και το ηχητικό υπόβαθρο του βίντεο-παρουσίασης της προσπάθειάς μας.

 

                                 Αυτοβελτίωση 

 

                             Παλεύω να νικήσω,                                  

                             μπροστά να προχωρήσω,                              

                             τα όρια να σπάσω,                                       

                             ψηλά για να φτάσω. 

                            Τα λάθη μου κοιτάζω,                              

                            ποτέ δεν τα ξεχνώ,                                     

                            γιατί μ' αυτά μαθαίνω                                     

                            και πιο ψηλά ανεβαίνω. 

                            Αν δίκαια έχω παίξει,                                    

                            η ντροπή δεν θα με αγγίξει.                         

                            Μα αν κερδίσω με ζαβολιά,                      

                            θα 'χω βάρος στην καρδιά. 
                                                                              ΤΑΞΗ Γ΄

 

Στο επόμενο βήμα συζητήσαμε για την εικόνα της αφίσας. Μετά από διάφορες προτάσεις καταλήξαμε για κεντρική εικόνα της αφίσας ένα παιδί που ανεβαίνει στο βουνό, συμβολίζοντας την πορεία προς τη βελτίωση και την προσωπική εξέλιξη. Για να ενισχύσουμε το μήνυμα της αρχής, κάτω προσθέσαμε μια εικόνα δύο παιδιών που ετοιμάζονται  για την προσπάθεια με τη λεζάντα: «Κάθε αλλαγή ξεκινά από ένα μικρό βήμα». Επάνω,  προσθέσαμε την εικόνα των παιδιών να φτάνουν στην κορυφή σηκώνοντας τα χέρια τους με χαρά, δείχνοντας την ολοκλήρωση της προσπάθειας, με τη λεζάντα: «Με προσπάθεια φτάνω πιο ψηλά».

Στο μάθημα των Εικαστικών ο κύριος Μάριος επιμελήθηκε τη δημιουργία της αφίσας.  Το τελικό αποτέλεσμα είναι η δημιουργία της παρακάτω αφίσας με τίτλο «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα… από μένα θα ξεκινούσα».

 

 

Τέλος, κάθε παιδί σκέφτηκε μια πρόταση για την αυτοβελτίωση, η κυρία Παρασκευή το ηχογράφησε να την αφηγείται. 

Και εδώ το βίντεο με όλα τα στάδια δημιουργίας της αφίσας και τις αφηγήσεις των παιδιών. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κυρία Παρασκευή για την πολύτιμη καθοδήγηση των παιδιών σε κάθε βήμα και στον κύριο Μάριο, που με το ταλέντο του έδωσε πνοή στις ιδέες μας, μεταμορφώνοντάς τες σε μια υπέροχη αφίσα.