Αφίσα της Γ΄τάξης - «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα…»

Η Γ΄τάξη συμμετείχε φέτος για δεύτερη χρονιά στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα της Διεύθυνσης Α/θμιας Εκπαίδευσης Δυτ. Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα…».

 

 

 

Αρχικά, συζητήσαμε στην ολομέλεια της τάξης για τον κόσμο μας, για τα κακώς κείμενα, το όραμά μας για έναν καλύτερο κόσμο και τι θα κάναμε. Με την κυρία Παρασκευή(παράλληλη δασκάλα της τάξης) καταγράψαμε τις απαντήσεις και παρουσιάσαμε στην ολομέλεια κάποια αποσπάσματα από το υλικό του προγράμματος και επιλέξαμε το παρακάτω απόφθεγμα:

 

«Φτάσε όπου δεν μπορείς παιδί μου! Μην ντραπείς αν έπαιξες καλά, κι έχασες... Να ντραπείς αν έπαιξες κακά και κέρδισες».

Νίκος Καζαντζάκης  

 

Τα παιδιά, μέσα από μια «καταιγίδα ιδεών» (brainstorming), πρότειναν αρχικά πανανθρώπινες αλλαγές. Στη συνέχεια, μέσω της συζήτησης, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι κάθε μεγάλη αλλαγή πρέπει να ξεκινάει από μέσα μας. Για να γίνει αυτό κατανοητό, δημιουργήσαμε έναν Εννοιολογικό Χάρτη Αυτοβελτίωσης.

 

Στη συνέχεια με διάφορες τεχνικές δημιουργικής γραφής γράψαμε το δικό μας ποίημα για την Αυτοβελτίωση, το οποίο στη συνέχεια μελοποιήσαμε μέσω της εφαρμογής  (Suno), ώστε να αποτελέσει και το ηχητικό υπόβαθρο του βίντεο-παρουσίασης της προσπάθειάς μας.

 

                                 Αυτοβελτίωση 

 

                             Παλεύω να νικήσω,                                  

                             μπροστά να προχωρήσω,                              

                             τα όρια να σπάσω,                                       

                             ψηλά για να φτάσω. 

                            Τα λάθη μου κοιτάζω,                              

                            ποτέ δεν τα ξεχνώ,                                     

                            γιατί μ' αυτά μαθαίνω                                     

                            και πιο ψηλά ανεβαίνω. 

                            Αν δίκαια έχω παίξει,                                    

                            η ντροπή δεν θα με αγγίξει.                         

                            Μα αν κερδίσω με ζαβολιά,                      

                            θα 'χω βάρος στην καρδιά. 
                                                                              ΤΑΞΗ Γ΄

 

Στο επόμενο βήμα συζητήσαμε για την εικόνα της αφίσας. Μετά από διάφορες προτάσεις καταλήξαμε για κεντρική εικόνα της αφίσας ένα παιδί που ανεβαίνει στο βουνό, συμβολίζοντας την πορεία προς τη βελτίωση και την προσωπική εξέλιξη. Για να ενισχύσουμε το μήνυμα της αρχής, κάτω προσθέσαμε μια εικόνα δύο παιδιών που ετοιμάζονται  για την προσπάθεια με τη λεζάντα: «Κάθε αλλαγή ξεκινά από ένα μικρό βήμα». Επάνω,  προσθέσαμε την εικόνα των παιδιών να φτάνουν στην κορυφή σηκώνοντας τα χέρια τους με χαρά, δείχνοντας την ολοκλήρωση της προσπάθειας, με τη λεζάντα: «Με προσπάθεια φτάνω πιο ψηλά».

Στο μάθημα των Εικαστικών ο κύριος Μάριος επιμελήθηκε τη δημιουργία της αφίσας.  Το τελικό αποτέλεσμα είναι η δημιουργία της παρακάτω αφίσας με τίτλο «Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα… από μένα θα ξεκινούσα».

 

 

 

Τέλος, κάθε παιδί σκέφτηκε μια πρόταση για την αυτοβελτίωση, η κυρία Παρασκευή το ηχογράφησε να την αφηγείται. 

Και εδώ το βίντεο με όλα τα στάδια δημιουργίας της αφίσας και τις αφηγήσεις των παιδιών. 

 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κυρία Παρασκευή για την πολύτιμη καθοδήγηση των παιδιών σε κάθε βήμα και στον κύριο Μάριο, που με το ταλέντο του έδωσε πνοή στις ιδέες μας, μεταμορφώνοντάς τες σε μια υπέροχη αφίσα. 

 

 

Επιτραπέζιο παιχνίδι - Το μονοπάτι της συμπερίληψης

Μετά την καθηλωτική εμπειρία της επίσκεψης της ειδικού κυρίας Σοφίας Κουρτίδου  και τις βιωματικές ασκήσεις ενσυναίσθησης, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας αποφάσισαν να διοχετεύσουν τις γνώσεις και τα συναισθήματά τους σε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι «Το Μονοπάτι της Συμπερίληψης», αναρτημένο στο Φωτόδεντρο. Βασισμένο στη δομή του κλασικού παιχνιδιού «Φιδάκι», το δικό μας παιχνίδι μεταμορφώθηκε σε έναν χάρτη αξιών και κοινωνικής ευαισθησίας.
Πολύτιμος βοηθός και συνοδοιπόρος σε αυτή τη σταδιακή δημιουργία ήταν η κυρία Μαρία Σαρβανίδου, μέλος του διοικητικού προσωπικού του σχολείου μας, η οποία με μεράκι και υπομονή μας βοήθησε σε κάθε βήμα. Η διαδικασία ξεκίνησε μέσα από συζήτηση στην ολομέλεια και τα παιδιά κατέγραψαν λέξεις-κλειδιά που σχετίζονται με τη συμπερίληψη, όπως αποδοχή, σεβασμός, συνεργασία, βοήθεια και ενσυναίσθηση. Στη συνέχεια προχωρήσαμε στον σχεδιασμό του ταμπλό, όπου αντί για απλά τετράγωνα, σχεδιάστηκαν σταθμοί της καθημερινότητας στη γειτονιά. Με τη βοήθειά της κατασκευάσαμε τις «Γέφυρες Φιλίας», που επιβραβεύουν τις συμπεριλήπτικές πράξεις (όπως το να βοηθάς έναν φίλο που δυσκολεύεται), και τα «Εμπόδια Πρόσβασης», που αναπαριστούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ΑμεΑ (όπως ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο σε ράμπα), αναγκάζοντας τον παίκτη να σταματήσει και να προβληματιστεί. Σταδιακά, δημιουργήσαμε τις κάρτες με ερωτήσεις  σχετικές με το θέμα. Μέσα από αυτές τις κάρτες, οι παίκτες καλούνται να σκεφτούν, να εκφράσουν τη γνώμη τους και να μπουν στη θέση του άλλου. Το αποτέλεσμα είναι ένα εργαλείο που δεν προσφέρει μόνο διασκέδαση, αλλά αποτελεί μια ζωντανή υπενθύμιση ότι στη δική μας γειτονιά, ο στόχος είναι να φτάσουμε όλοι μαζί στο τέρμα, χωρίς να μείνει κανείς πίσω.

Ευχαριστούμε θερμά την κα Μαρία για την πολύτιμη συμβολή της σε όλα τα στάδια της κατασκευής του επιτραπέζιου παιχνιδιού. Έγινε η «αρχιτέκτονας» στο δικό μας Μονοπάτι Συμπερίληψης. 

 

 

 

Είμαστε παιδιά και έχουμε δικαιώματα

Στο μάθημα της Μελέτης "Είμαστε παιδιά και έχουμε δικαιώματα" χωριστήκαμε σε δύο ομάδες με σκοπό να πά­ρουμε μέρος σε μια συζήτηση με θέμα τα υπέρ και κατά της παιδικής εργασίας, αξιοποιώντας τη στρατηγική των αντιγνωμιών.

 

Αντιγνωμίες 

Πρόκειται για τεχνική ανταλλαγής αντίθετων απόψεων μεταξύ ομάδων ή ατόμων. Βοηθά τα παιδιά να ασκηθούν στον διάλογο, στην ανεύρεση επιχειρηματολογίας, στην ύπαρξη αντίθετων απόψεων, στην τέχνη της πειθούς. Βοηθά επίσης στην έκφραση ακραίων απόψεων και γνωμών στο ασφαλές περιβάλλον του σχολείου. Οι αντιγνωμίες δεν είναι αυτοσκοπός. Αποτελούν μέρος της διερευνητικής διεργασίας ενός θέματος και συνήθως συνοδεύονται από συμπεράσματα και συζήτηση στην τάξη. 
Ονομάσαμε την εκπομπή "Εδώ λέμε την αλήθεια", επιλέξαμε τον  Γιάννη και την Ιόλη  συντονιστές της συζήτησης και ξεκινήσαμε. 

 Οι ομάδες

Α ομάδα: Θα υποστηρίξει την άποψη πως τα παιδιά δεν πρέπει να εργάζονται.

Β ομάδα: Θα υποστηρίξει την άποψη πως τα παιδιά πρέπει να εργάζονται. 

 

Επιχειρήματα ομάδων

Κατά της παιδικής εργασίας  

 

Το σχολείο είναι η «δουλειά» του παιδιού· αν εργάζεται, χάνει τη μόρφωσή του.
 

Τα παιδιά δεν έχουν τη δύναμη των μεγάλων και η σκληρή δουλειά μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς ή ασθένειες.
 

Τα παιδιά χρειάζονται ελεύθερο χρόνο για να παίζουν και να αναπτύσσουν τη φαντασία τους. 

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού απαγορεύει ρητά την παιδική εργασία.

 

Τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σχολείο και να μορφώνονται, όχι να εργάζονται.

Η εργασία μπορεί να κουράσει πολύ τα παιδιά και να βλάψει την υγεία τους.

Όταν τα παιδιά δουλεύουν πολλές ώρες, δεν έχουν χρόνο για διάβασμα.

Η κοινωνία πρέπει να προστατεύει τα παιδιά και τα δικαιώματά τους.

 

Υπέρ της παιδικής εργασίας 

 

Σε πολύ φτωχές χώρες, αν το παιδί δεν δουλέψει, η οικογένεια μπορεί να μην έχει φαγητό. 

 

Μέσα από τη δουλειά, το παιδί μαθαίνει μια δεξιότητα που θα του φανεί χρήσιμη αργότερα.
 

Το παιδί νιώθει περήφανο που μπορεί να βοηθήσει τους δικούς του ανθρώπους.
 

Η εργασία μαθαίνει στο παιδί την αξία των χρημάτων και τον κόπο που χρειάζεται για να αποκτηθούν.

Σε περιοχές χωρίς σχολεία, η εργασία είναι η μόνη καθημερινή απασχόληση που υπάρχει.

 

Η εργασία μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν υπευθυνότητα.

Η εργασία διδάσκει στα παιδιά την αξία του κόπου.

Τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα πώς κερδίζονται τα χρήματα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η βοήθεια των παιδιών είναι σημαντική για την οικογένεια.

Η εργασία μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να οργανώνουν καλύτερα τον χρόνο τους.

 

Μέσα από τη διαδικασία αυτή οι μαθητές και οι μαθήτριες έμαθαν να ακούν διαφορετικές απόψεις, να επιχειρηματολογούν και να συνεργάζονται. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν να κατανοήσουν καλύτερα τα δικαιώματα των παιδιών και να συνειδητοποιήσουν ότι η εκπαίδευση, το παιχνίδι και η προστασία είναι πολύ σημαντικά για την παιδική ηλικία.

Μέσα από τον διάλογο, οι μαθητές/τριες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, αν και υπάρχουν σοβαροί οικονομικοί λόγοι που αναγκάζουν τα παιδιά να εργάζονται σε πολλά μέρη του κόσμου, αυτό αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Το αποτέλεσμα της δραστηριότητας ήταν η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης: τα παιδιά κατάλαβαν πόσο τυχερά είναι που μπορούν να πηγαίνουν σχολείο και αναγνώρισαν την ανάγκη για έναν κόσμο όπου κανένα παιδί δεν θα αναγκάζεται να στερηθεί την παιδικότητά του για το μεροκάματο. 

Κυκλοφορώ με ασφάλεια

Σήμερα, η τάξη μας επισκέφτηκε τους Μικρούς Ήρωες και συμμετείχε στο πρόγραμμα "Κυκλοφορώ με ασφάλεια" Πιστεύοντας  ότι η οδική παιδεία ξεκινά από τα πρώτα μας βήματα, το πρόγραμμα που μετατρέπει την ασφάλεια σε παιχνίδι. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, τα παιδιά εξοικειώνονται με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα σήματα και εκπαιδεύονται ως υπεύθυνοι πεζοί, επιβάτες και μελλοντικοί οδηγοί.
Το πρόγραμμα συνδυάζει τη θεωρία με την πράξη καθώς τα παιδιά οδηγούν τα εκπαιδευτικά αυτοκινητάκια σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, κατανοώντας στην πράξη τους κινδύνους του δρόμου, ενώ η εμπειρία ολοκληρώνεται με ειδικά προσαρμοσμένες αθλητικές δραστηριότητες υπό την καθοδήγηση γυμναστών. Στα παιδιά άρεσε πολύ το πρόγραμμα και στο τέλος του προγράμματος πήραν και το δίπλωμά τους.

 

Τα χέρια δεν είναι για να χτυπούν, είναι για να βοηθούν

Η σημερινή ημέρα, η 6η Μαρτίου, δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, μια μέρα που μας καλεί όλους να σταματήσουμε για λίγο και να σκεφτούμε πώς θέλουμε να είναι το σχολείο μας. Η ημέρα αυτή μας καλεί να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Το σχολείο πρέπει να είναι ένας χώρος ασφάλειας, χαράς και δημιουργίας, όπου κάθε παιδί νιώθει ότι ανήκει, ότι ακούγεται και ότι γίνεται αποδεκτό γι’ αυτό που είναι.

Η σχολική βία εμφανίζεται κυρίως, με τη μορφή του σχολικού εκφοβισμού (bullying), ο οποίος περιλαμβάνει τη λεκτική, τη σωματική, την ψυχολογική, καθώς και τον βανδαλισμό. Αποτελεί εσκεμμένη πράξη, που αποσκοπεί στην πρόκληση σωματικού ή ψυχικού πόνου και στην υποταγή του θύματος. 

Μέσα από δράσεις, συζητήσεις και δημιουργικές πρωτοβουλίες, ενώνουμε τις φωνές μας και στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Η βία δεν έχει θέση στο σχολείο μας.

Αρχικά,οι μαθητές/τριες με τις τσάντες τους αποτύπωσαν το μήνυμα "ΦΙΛΙΑ". 

 

 Στη συνέχεια, ακούσαμε το τραγούδι "Χέρια σαν κι αυτά"

                  

Γράψαμε τα δικά μας συνθήματα και ετοιμάσαμε τις αφίσες μας.

ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΟΥΝ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΝ

 Γιατί η πραγματική δύναμη ενός ανθρώπου δεν κρύβεται στη γροθιά του, αλλά στην ικανότητά του να απλώνει το χέρι για να σηκώσει κάποιον που έπεσε. Κρύβεται στη γενναιότητά του να μιλήσει όταν βλέπει κάτι άδικο και στη ζεστασιά μιας αγκαλιάς που χωράει όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

   ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ, ΔΙΩΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ 

Με αγάπη και σεβασμό μπορούμε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας. Μαθαίνουμε να μιλάμε όταν κάτι μας πληγώνει, να στηρίζουμε όποιον χρειάζεται βοήθεια και να γινόμαστε μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Γιατί μόνο όταν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον, μπορούμε πραγματικά να διώξουμε τον εκφοβισμό και να δημιουργήσουμε ένα σχολείο που χωράει όλους.

 

 

 

Φτάνοντας στο τέλος της σημερινής μας δράσης, οι τοίχοι του σχολείου μας γέμισαν χρώματα και οι αφίσες μας μεταφέρουν πλέον ένα ηχηρό μήνυμα. Όμως, η πραγματική δουλειά ξεκινά τώρα, την ώρα που θα βγούμε από αυτή την αίθουσα. Ο εκφοβισμός μπορεί να σταματήσει όταν επιλέγουμε τη φιλία αντί για τη σύγκρουση, τον διάλογο αντί για τη βία και τη στήριξη αντί για την αδιαφορία. Κάθε μικρή πράξη καλοσύνης έχει δύναμη. Ένα χαμόγελο, μια λέξη ενθάρρυνσης, ένα χέρι βοηθείας μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη μέρα.

 

Μια μέρα γεμάτη φως, ενσυναίσθηση και σιωπηλές φωνές

Σε συνέχεια του προγράμματος «Μια γειτονιά για όλους/ες», η τάξη μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει την κυρία Σοφία Κουρτίδου, μια εξειδικευμένη παιδαγωγό από τον χώρο της Ειδικής Αγωγής και της Εκπαίδευσης Κωφών, μετατρέποντας την αίθουσά μας σε ένα ζωντανό εργαστήρι ανθρωπιάς. Η δράση ξεκίνησε με μια συγκινητική περιήγηση στον κόσμο των παιδιών με αναπηρία, αυτισμό και προβλήματα ακοής.

 

Μάς παρουσίασε με απλό και κατανοητό τρόπο ορισμένες από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κωφά παιδιά, τα παιδιά με αναπηρία, τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και γενικότερα τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μέσα από προβολές και μια ειλικρινή συνέντευξη, οι μαθητές/τριες έγιναν μικροί δημοσιογράφοι, θέτοντας ερωτήματα που άγγιξαν την ουσία της ισότητας και της προσβασιμότητας.
Η θεωρία έδωσε γρήγορα τη θέση της στο βίωμα. Μέσα από μια παραλλαγή της «τυφλόμυγας», τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια και εμπιστεύτηκαν την αφή τους, προσπαθώντας να αναγνωρίσουν αντικείμενα κρυμμένα σε σακουλάκια, βιώνοντας έτσι την πρόκληση της μετακίνησης και της αντίληψης χωρίς την όραση. Στη συνέχεια, μέσα από παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά υποδύθηκαν άτομα με κινητική αναπηρία, αναζητώντας λύσεις στις καθημερινές δυσκολίες της γειτονιάς και ανακαλύπτοντας πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ράμπες, κατάλληλοι δρόμοι και γενικά προσβάσιμοι χώροι ώστε όλοι να μπορούν να κινούνται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στη γειτονιά και στην πόλη τους. Αργότερα, η καλεσμένη μας έδειξε στα παιδιά πώς μπορούν να επικοινωνούν τα κωφά άτομα χρησιμοποιώντας τα χέρια και τις εκφράσεις του προσώπου  και τα παιδιά «μίλησαν» με τα χέρια, μαθαίνοντας τις πρώτες τους λέξεις στη νοηματική γλώσσα. Η πιο καθηλωτική στιγμή της ημέρας ήταν η διδασκαλία του Εθνικού Ύμνου στη νοηματική, όπου τα παιδιά, σε μια ατμόσφαιρα απόλυτου σεβασμού, τον τραγούδησαν χρησιμοποιώντας παράλληλα τις κινήσεις της νοηματικής. 

Κυρία Σοφία, σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για το πολύτιμο ταξίδι που προσφέρατε σήμερα στους μαθητές και τις μαθήτριές μας.Οι μαθητές  και οι μαθήτριές μας δεν έμαθαν απλώς για τις αναπηρίες, αλλά ένιωσαν ότι η διαφορετικότητα είναι μια άλλη μορφή δύναμης. Αποχώρησαν με την πεποίθηση ότι μια γειτονιά είναι όμορφη μόνο όταν είναι προσβάσιμη στην κίνηση, στην ακοή, στην όραση, αλλά κυρίως στην καρδιά.

Ο Δάσκαλος που όλοι θαύμαζαν

Σε συνέχεια της 6ης ενότητας "Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;" διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο από το Ευαγγέλιο του Λουκά:
Την ημέρα ο Ιησούς δίδασκε στον ναό και τα βράδια πήγαινε και έμενε στο βουνό που ονομάζεται όρος των Ελαιών. Όλος ο κόσμος πήγαινε πρωί-πρωί στον ναό και τον περίμενε για να τον ακούσει.    Λκ 21, 37-38

Με αφορμή το βιβλικό κείμενο οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια πολυαισθητηριακή εκπαιδευτική εμπειρία. Η δραστηριότητα ξεκίνησε με την τεχνική του Tableau Vivant -παγωμένη εικόνα, όπου τα παιδιά χρησιμοποίησαν το σώμα και τις εκφράσεις τους για να αναπαραστήσουν το πλήθος των ανθρώπων που στέκονταν γύρω από τον Δάσκαλο. Η σιωπή και η ακινησία της εικόνας επέτρεψαν στα παιδιά να νιώσουν την προσμονή και τον σεβασμό που επικρατούσε στο Όρος των Ελαιών και στον Ναό.

Η εμπειρία αυτή μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο χαρτί μέσα από μια ομαδική ζωγραφιά. Κάθε παιδί αποτύπωσε τον εαυτό του μέσα στο πλήθος, επιλέγοντας ελεύθερα τη στάση και τη θέση του, ενισχύοντας έτσι την προσωπική σύνδεση με το ιστορικό και πνευματικό πλαίσιο της διδασκαλίας. Το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε με την προσθήκη συννεφόλεξων, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν τις δικές τους αυθόρμητες και ειλικρινείς ερωτήσεις προς τον Χριστό.

Το μάθημα μετατράπηκε σε έναν ζωντανό διάλογο, όπου η θεωρία έγινε πράξη και η διδασκαλία του παρελθόντος συνδέθηκε άμεσα με τις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς των παιδιών του σήμερα.

Κατασκευή λεωφορείου

Στο μάθημα της Γλώσσας "Το ηλιακό λεωφορείο" μιλήσαμε για την πρωτοτυπία και τη μοναδικότητα αυτού του λεωφορείου, ακούσαμε το τραγούδι, τραγουδήσαμε και προσπαθήσαμε να το φανταστούμε. Στη συνέχεια, οι μαθητές μεταμορφώθηκαν σε μικρούς εφευρέτες και σχεδιαστές. Χωρισμένοι σε ομάδες, επιστράτευσαν τη φαντασία τους για να κατασκευάσουν τα δικά τους καινοτόμα λεωφορεί. Σήμερα, η πρώτη ομάδα, Άννα, Ιόλη, Ίριδα, Φένια παρουσίασε τα δύο λεωφορεία της με ενθουσιασμό στην τάξη.

Ηλιακό λεωφορείο

Ηλιακό λεωφορείο

Ηλιακό λεωφορείο

Ηλιακό λεωφορείο

Ηλιακό λεωφορείο

Ακόμη μια ομάδα παρουσίασε το δικό της μουσικό ηλιακό λεωφορείο, που από την εξάτμισή του πετάει γύρω γύρω χαρούμενες νότες. 

Μουσικό ηλιακό λεωφορείο

Μουσικό ηλιακό λεωφορείο