Καλώς ήλθατε στο ιστολόγιο του Β2-Γ2 του 2ου Δημοτικού σχολείου Πεύκων
Στους μαθητές μου!!!
Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε σαν άσκηση στα πλαίσια του προγράμματος Επιμόρφωσης ΤΠΕ Β' Επίπεδο. Με πολλή αγάπη μαζί τώρα θα το εμπλουτίσουμε με εργασίες, σκέψεις και εικόνες και ελπίζω να αποτελέσει τον αγαπημένο δικτυακό σας τόπο. Μέσα στις σελίδες του να ταξιδέψετε τώρα, αλλά και αργότερα για να κρατήσετε ζωντανά στη μνήμη σας όσα θα ζήσουμε μαζί αυτή τη χρονιά.
Σήμερα, η τάξη μας επισκέφτηκε τους Μικρούς Ήρωες και συμμετείχε στο πρόγραμμα "Κυκλοφορώ με ασφάλεια" Πιστεύοντας ότι η οδική παιδεία ξεκινά από τα πρώτα μας βήματα, το πρόγραμμα που μετατρέπει την ασφάλεια σε παιχνίδι. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, τα παιδιά εξοικειώνονται με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα σήματα και εκπαιδεύονται ως υπεύθυνοι πεζοί, επιβάτες και μελλοντικοί οδηγοί. Το πρόγραμμα συνδυάζει τη θεωρία με την πράξη καθώς τα παιδιά οδηγούν τα εκπαιδευτικά αυτοκινητάκια σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, κατανοώντας στην πράξη τους κινδύνους του δρόμου, ενώ η εμπειρία ολοκληρώνεται με ειδικά προσαρμοσμένες αθλητικές δραστηριότητες υπό την καθοδήγηση γυμναστών. Στα παιδιά άρεσε πολύ το πρόγραμμα και στο τέλος του προγράμματος πήραν και το δίπλωμά τους.
Η σημερινή ημέρα, η 6η Μαρτίου, δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, μια μέρα που μας καλεί όλους να σταματήσουμε για λίγο και να σκεφτούμε πώς θέλουμε να είναι το σχολείο μας. Η ημέρα αυτή μας καλεί να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Το σχολείο πρέπει να είναι ένας χώρος ασφάλειας, χαράς και δημιουργίας, όπου κάθε παιδί νιώθει ότι ανήκει, ότι ακούγεται και ότι γίνεται αποδεκτό γι’ αυτό που είναι.
Η σχολική βία εμφανίζεται κυρίως, με τη μορφή του σχολικού εκφοβισμού (bullying), ο οποίος περιλαμβάνει τη λεκτική, τη σωματική, την ψυχολογική, καθώς και τον βανδαλισμό. Αποτελεί εσκεμμένη πράξη, που αποσκοπεί στην πρόκληση σωματικού ή ψυχικού πόνου και στην υποταγή του θύματος.
Μέσα από δράσεις, συζητήσεις και δημιουργικές πρωτοβουλίες, ενώνουμε τις φωνές μας και στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Η βία δεν έχει θέση στο σχολείο μας.
Αρχικά,οι μαθητές/τριες με τις τσάντες τους αποτύπωσαν το μήνυμα "ΦΙΛΙΑ".
Στη συνέχεια, ακούσαμε το τραγούδι "Χέρια σαν κι αυτά"
Γράψαμε τα δικά μας συνθήματα και ετοιμάσαμε τις αφίσες μας.
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΟΥΝ, ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΝ
Γιατί η πραγματική δύναμη ενός ανθρώπου δεν κρύβεται στη γροθιά του, αλλά στην ικανότητά του να απλώνει το χέρι για να σηκώσει κάποιον που έπεσε. Κρύβεται στη γενναιότητά του να μιλήσει όταν βλέπει κάτι άδικο και στη ζεστασιά μιας αγκαλιάς που χωράει όλους, χωρίς εξαιρέσεις.
ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ, ΔΙΩΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ
Με αγάπη και σεβασμό μπορούμε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας. Μαθαίνουμε να μιλάμε όταν κάτι μας πληγώνει, να στηρίζουμε όποιον χρειάζεται βοήθεια και να γινόμαστε μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Γιατί μόνο όταν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον, μπορούμε πραγματικά να διώξουμε τον εκφοβισμό και να δημιουργήσουμε ένα σχολείο που χωράει όλους.
Φτάνοντας στο τέλος της σημερινής μας δράσης, οι τοίχοι του σχολείου μας γέμισαν χρώματα και οι αφίσες μας μεταφέρουν πλέον ένα ηχηρό μήνυμα. Όμως, η πραγματική δουλειά ξεκινά τώρα, την ώρα που θα βγούμε από αυτή την αίθουσα. Ο εκφοβισμός μπορεί να σταματήσει όταν επιλέγουμε τη φιλία αντί για τη σύγκρουση, τον διάλογο αντί για τη βία και τη στήριξη αντί για την αδιαφορία. Κάθε μικρή πράξη καλοσύνης έχει δύναμη. Ένα χαμόγελο, μια λέξη ενθάρρυνσης, ένα χέρι βοηθείας μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη μέρα.
Σε συνέχεια του προγράμματος «Μια γειτονιάγια όλους/ες», η τάξη μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει την κυρία Σοφία Κουρτίδου, μια εξειδικευμένη παιδαγωγό από τον χώρο της Ειδικής Αγωγής και της Εκπαίδευσης Κωφών, μετατρέποντας την αίθουσά μας σε ένα ζωντανό εργαστήρι ανθρωπιάς. Η δράση ξεκίνησε με μια συγκινητική περιήγηση στον κόσμο των παιδιών με αναπηρία, αυτισμό και προβλήματα ακοής.
Μάς παρουσίασε με απλό και κατανοητό τρόπο ορισμένες από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κωφά παιδιά, τα παιδιά με αναπηρία, τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και γενικότερα τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μέσα από προβολές και μια ειλικρινή συνέντευξη, οι μαθητές/τριες έγιναν μικροί δημοσιογράφοι, θέτοντας ερωτήματα που άγγιξαν την ουσία της ισότητας και της προσβασιμότητας. Η θεωρία έδωσε γρήγορα τη θέση της στο βίωμα. Μέσα από μια παραλλαγή της «τυφλόμυγας», τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια και εμπιστεύτηκαν την αφή τους, προσπαθώντας να αναγνωρίσουν αντικείμενα κρυμμένα σε σακουλάκια, βιώνοντας έτσι την πρόκληση της μετακίνησης και της αντίληψης χωρίς την όραση. Στη συνέχεια, μέσα από παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά υποδύθηκαν άτομα με κινητική αναπηρία, αναζητώντας λύσεις στις καθημερινές δυσκολίες της γειτονιάς και ανακαλύπτοντας πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ράμπες, κατάλληλοι δρόμοι και γενικά προσβάσιμοι χώροι ώστε όλοι να μπορούν να κινούνται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στη γειτονιά και στην πόλη τους. Αργότερα, η καλεσμένη μας έδειξε
στα παιδιά πώς μπορούν να επικοινωνούν τα κωφά άτομα χρησιμοποιώντας τα
χέρια και τις εκφράσεις του προσώπου και τα παιδιά «μίλησαν» με τα χέρια, μαθαίνοντας τις πρώτες τους λέξεις στη νοηματική γλώσσα. Η πιο καθηλωτική στιγμή της ημέρας ήταν η διδασκαλία του Εθνικού Ύμνου στη νοηματική, όπου τα παιδιά, σε μια ατμόσφαιρα απόλυτου σεβασμού, τον τραγούδησαν χρησιμοποιώντας παράλληλα τις κινήσεις της νοηματικής.
Κυρία Σοφία, σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για το πολύτιμο ταξίδι που προσφέρατε σήμερα στους μαθητές και τις μαθήτριές μας.Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας δεν έμαθαν απλώς για τις αναπηρίες, αλλά ένιωσαν ότι η διαφορετικότητα είναι μια άλλη μορφή δύναμης. Αποχώρησαν με την πεποίθηση ότι μια γειτονιά είναι όμορφη μόνο όταν είναι προσβάσιμη στην κίνηση, στην ακοή, στην όραση, αλλά κυρίως στην καρδιά.
Σε συνέχεια της 6ης ενότητας "Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;" διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο από το Ευαγγέλιο του Λουκά: Την ημέρα ο Ιησούς δίδασκε στον ναό και τα βράδια πήγαινε και έμενε στο βουνό που ονομάζεται όρος των Ελαιών. Όλος ο κόσμος πήγαινε πρωί-πρωί στον ναό και τον περίμενε για να τον ακούσει. Λκ 21, 37-38
Με αφορμή το βιβλικό κείμενο οι μαθητές και οι μαθήτριες συμμετείχαν σε μια πολυαισθητηριακή εκπαιδευτική εμπειρία. Η δραστηριότητα ξεκίνησε με την τεχνική του Tableau Vivant -παγωμένη εικόνα, όπου τα παιδιά χρησιμοποίησαν το σώμα και τις εκφράσεις τους για να αναπαραστήσουν το πλήθος των ανθρώπων που στέκονταν γύρω από τον Δάσκαλο. Η σιωπή και η ακινησία της εικόνας επέτρεψαν στα παιδιά να νιώσουν την προσμονή και τον σεβασμό που επικρατούσε στο Όρος των Ελαιών και στον Ναό.
Η εμπειρία αυτή μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο χαρτί μέσα από μια ομαδική ζωγραφιά. Κάθε παιδί αποτύπωσε τον εαυτό του μέσα στο πλήθος, επιλέγοντας ελεύθερα τη στάση και τη θέση του, ενισχύοντας έτσι την προσωπική σύνδεση με το ιστορικό και πνευματικό πλαίσιο της διδασκαλίας. Το αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε με την προσθήκη συννεφόλεξων, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες κατέγραψαν τις δικές τους αυθόρμητες και ειλικρινείς ερωτήσεις προς τον Χριστό.
Το μάθημα μετατράπηκε σε έναν ζωντανό διάλογο, όπου η θεωρία έγινε πράξη και η διδασκαλία του παρελθόντος συνδέθηκε άμεσα με τις αναζητήσεις και τους προβληματισμούς των παιδιών του σήμερα.
Στο μάθημα της Γλώσσας "Το ηλιακό λεωφορείο"μιλήσαμε για την
πρωτοτυπία και τη μοναδικότητα αυτού του λεωφορείου, ακούσαμε το
τραγούδι, τραγουδήσαμε και προσπαθήσαμε να το φανταστούμε. Στη συνέχεια, οι μαθητές μεταμορφώθηκαν σε μικρούς εφευρέτες και σχεδιαστές. Χωρισμένοι σε ομάδες, επιστράτευσαν τη φαντασία τους για να κατασκευάσουν τα δικά τους καινοτόμα λεωφορεί. Σήμερα, η πρώτη ομάδα, Άννα, Ιόλη, Ίριδα, Φένια παρουσίασε τα δύο λεωφορεία της με ενθουσιασμό στην τάξη.
Ηλιακό λεωφορείο
Ηλιακό λεωφορείο
Ηλιακό λεωφορείο
Ηλιακό λεωφορείο
Ηλιακό λεωφορείο
Ακόμη μια ομάδα παρουσίασε το δικό της μουσικό ηλιακό λεωφορείο, που από την εξάτμισή του πετάει γύρω γύρω χαρούμενες νότες.
Σήμερα δεν αποχαιρετάμε απλώς μια δασκάλα, αλλά έναν άνθρωπο που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των παιδιών τα τελευταία δύο χρόνια.
Αγαπημένη μας κυρία Παρασκευή, Δύο ολόκληρα χρόνια ήσασταν δίπλα μας, στη Β΄ και στη Γ΄ Δημοτικού. Ήσασταν η στήριξή μας, το χαμόγελό μας στα δύσκολα, η ήρεμη φωνή που μας έδινε θάρρος όταν κάτι μας φαινόταν δύσκολο. Μας μάθατε να προσπαθούμε, να πιστεύουμε στον εαυτό μας, να συνεργαζόμαστε και να μην τα παρατάμε. Τώρα ξεκινάτε ένα καινούριο, όμορφο ταξίδι. Σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας να έρθει με το καλό το μωράκι σας και να γεμίσει η ζωή σας χαμόγελα, αγκαλιές και αμέτρητη χαρά — όπως γεμίσατε κι εσείς τις δικές μας μέρες. Θα μας λείψετε πολύ και σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε. Θα είστε πάντα ένα ξεχωριστό κομμάτι της τάξης και της καρδιάς μας.
Με πολλή αγάπη και ευγνωμοσύνη, Οι μαθητές/τριες της Γ΄ τάξης
Σήμερα, παρουσιάσαμε το ποίημά μας σε τραγούδι με κινήσεις στην κυρία Παρασκευή. Η παρουσίαση ήταν πολύ συγκινητική.
Το ποίημά μας σε τραγούδι
Κυρία Παρασκευή γλυκιά, σ’ αγαπάμε απ’ την καρδιά. Στη Β΄ και στη Γ΄ μαζί, μας κράτησες απ’ το χέρι εσύ.
Μας έμαθες να προσπαθούμε, να γελάμε, να μπορούμε. Με αγάπη και υπομονή, ήσουν πάντα για εμάς εκεί.
Με το καλό το μωράκι σου να ’ρθει, να γεμίσει αγάπη το σπίτι και η ζωή! Να ’ναι γερό και τυχερό πολύ, με χαμόγελο γλυκό όπως κι εσύ!
Σ’ ευχαριστούμε δυνατά, κυρία μας, μέσα απ’ την καρδιά!
Δύο χρόνια πέρασαν γοργά, σαν το νερό στο αυλάκι, με τη δική σας τη στοργή, σε κάθε μας βηματάκι. Στη Β΄ και στη Γ΄ μαζί, στα θρανία, στα παιχνίδια, κάνατε όλες τις στιγμές να μοιάζουν με στολίδια.
Της καρδιάς μας η δασκάλα, η κυρία Παρασκευή, σας στέλνουμε μια αγκαλιά, ζεστή και φωτεινή! Με το καλό το μωράκι σας, με υγεία και χαρά, θα σας περιμένουμε με ανοιχτά φτερά!
Ήσασταν δίπλα μας πιστή, σκιά και προστασία, δίνοντας σε κάθε μάθημα μια άλλη σημασία. Με υπομονή και με χαμόγελο, με αγάπη στην καρδιά, μας μάθατε πως η προσπάθεια μάς δίνει τα φτερά.
Την τελευταία σας Παρασκευή, μια ευχή από τα παιδιά: Να είστε πάντα ευτυχισμένη, μέσ΄ απ΄τη δική μας την καρδιά!
Στο μάθημα της Ιστορίας στη θεματική ενότητα "Οι περιπέτειες του Οδυσσέα"ασχοληθήκαμε με την ψηφιακή χαρτογράφηση του ταξιδιού του Οδυσσέα από την Τροία στην Ιθάκη. Αρχικά, με τη βοήθεια της κας Μαρίας Σαρβανίδου οι μαθητές και οι μαθήτριες με τη βοήθεια του σχολικού βιβλίου και κατάλληλου υποστηρικτικού υλικού συλλέξανε τις πληροφορίες και έγραψαν το αντίστοιχο κείμενο για τις στάσεις του ταξιδιού του Οδυσσέα. Στη συνέχεια, σε συνεργασία με το Κέντρο Ψηφιακής Γεωγραφικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ που υποστηρίζει τις ανάγκες των εκπαιδευτικών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατασκευάζοντας προϊόντα και παρέχοντας υπηρεσίες απαραίτητες για τους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς, με υπεύθυνο τον κύριο Νίκο Λαμπρινό, δημιουργήσαμε τον διαδραστικό χάρτη με θέμα τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Κάθε παιδί ανέλαβε μία στάση του ταξιδιού του ήρωα, εντόπισε το αντίστοιχο γεωγραφικό σημείο στον χάρτη και πρόσθεσε πληροφορίες και εικόνες που σχετίζονται με κάθε περιπέτεια, ώστε ο χάρτης να αποκτήσει πολυτροπικό χαρακτήρα και να λειτουργεί ως ψηφιακή αφήγηση του ταξιδιού του Οδυσσέα. Με αυτόν τον τρόπο, οι μαθητές και οι μαθήτριες γνώρισαν καλύτερα τη διαδρομή του Οδυσσέα και σύνδεσαν τις περιπέτειες με τον γεωγραφικό χώρο. Η εργασία αυτή βοήθησε τα παιδιά να συμμετέχουν ενεργά στο μάθημα και να κατανοήσουν την Ιστορία με πιο βιωματικό και ευχάριστο τρόπο.
Στο πλαίσιο του προγράμματος coACTION, το σχολείο μας μετατράπηκε σε μια κυψέλη συνεργασίας και δημιουργίας, με πρωταγωνιστές τους μαθητές και τις μαθήτριες της Γ΄ τάξης. Με την καθοδήγηση της κυρίας Πηνελόπης, που είχε την αρχική ιδέα, και την πολύτιμη συμβολή της κυρίας Παρασκευής στην ηχογράφηση, τα παιδιά ζωντάνεψαν το βιβλίο «Είσαι αστέρι, Γκέκο». Η δράση κορυφώθηκε με την παρουσίαση του ηχητικού βιβλίου στους μαθητές και στις μαθήτριες της Α΄ και Β΄ τάξης, σε μια γιορτή φιλαναγνωσίας και αλληλεγγύης.
Η παρουσίαση ξεκίνησε με μια βαθιά συζήτηση για τα μηνύματα του βιβλίου, δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά να εκφράσουν σκέψεις και συναισθήματα σχετικά με την αποδοχή, τη διαφορετικότητα και τη σημασία της συνεργασίας. Κατόπιν, ακολούθησε ένα ευρηματικό παιχνίδι ταυτοποίησης. Τα μικρότερα παιδιά προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν τις φωνές των παιδιών της Γ΄ τάξης, τα οποία φορούσαν καρτελάκια με τα ονόματά τους. Η δραστηριότητα αυτή ενίσχυσε το ενδιαφέρον των παιδιών και τους έδωσε την ευκαιρία να συνδέσουν τις φωνές με τα πρόσωπα των αφηγητών. Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με ένα παιχνίδι λέξεων και εννοιών, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄ και Β΄ τάξης συνεργάστηκαν για να ταιριάξουν λέξεις με τις σημασίες τους, υπό την καθοδήγηση των μεγαλύτερων παιδιών.
Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας και επικοινωνίας, ενώ βίωσαν τη χαρά της κοινής συμμετοχής και της δημιουργίας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης ενίσχυσαν την αυτοπεποίθησή τους, καθώς ένιωσαν ότι μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να καθοδηγήσουν μικρότερα παιδιά, ενώ οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄ και της Β΄ τάξης συμμετείχαν ενεργά σε ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό περιβάλλον μάθησης. Παράλληλα, όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες κατανόησαν βαθύτερα το μήνυμα του βιβλίου για την αποδοχή και τον σεβασμό της διαφορετικότητας και συνειδητοποίησαν ότι, όπως και στην ιστορία του Γκέκο, ο καθένας μπορεί να είναι «αστέρι» όταν συμμετέχει, συνεργάζεται και προσφέρει στην ομάδα.
Τις θερμές μας ευχαριστίες, κυρία Πηνελόπη! Η ιδέα σου να ενώσεις τρεις διαφορετικές τάξεις μέσα από τη φωνή των παιδιών μας ήταν έμπνευση για όλους μας. Κατάφερες όχι μόνο να φέρεις τους μαθητές και τις μαθήτριες πιο κοντά στο βιβλίο και τον λόγο, αλλά κυρίως να αναδείξεις την αξία της συνεργασίας και της συμπερίληψης με τον πιο δημιουργικό τρόπο.
