Σε συνέχεια του προγράμματος «Μια γειτονιά για όλους/ες», η τάξη μας είχε την τιμή να φιλοξενήσει την κυρία Σοφία Κουρτίδου, μια εξειδικευμένη παιδαγωγό από τον χώρο της Ειδικής Αγωγής και της Εκπαίδευσης Κωφών, μετατρέποντας την αίθουσά μας σε ένα ζωντανό εργαστήρι ανθρωπιάς. Η δράση ξεκίνησε με μια συγκινητική περιήγηση στον κόσμο των παιδιών με αναπηρία, αυτισμό και προβλήματα ακοής.
Μάς παρουσίασε με απλό και κατανοητό τρόπο ορισμένες από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κωφά παιδιά, τα παιδιά με αναπηρία, τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και γενικότερα τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μέσα από προβολές και μια ειλικρινή συνέντευξη, οι μαθητές/τριες έγιναν μικροί δημοσιογράφοι, θέτοντας ερωτήματα που άγγιξαν την ουσία της ισότητας και της προσβασιμότητας.
Η θεωρία έδωσε γρήγορα τη θέση της στο βίωμα. Μέσα από μια παραλλαγή της «τυφλόμυγας», τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια και εμπιστεύτηκαν την αφή τους, προσπαθώντας να αναγνωρίσουν αντικείμενα κρυμμένα σε σακουλάκια, βιώνοντας έτσι την πρόκληση της μετακίνησης και της αντίληψης χωρίς την όραση. Στη συνέχεια, μέσα από παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά υποδύθηκαν άτομα με κινητική αναπηρία, αναζητώντας λύσεις στις καθημερινές δυσκολίες της γειτονιάς και ανακαλύπτοντας πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ράμπες, κατάλληλοι δρόμοι και γενικά προσβάσιμοι χώροι ώστε όλοι να μπορούν να κινούνται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στη γειτονιά και στην πόλη τους. Αργότερα, η καλεσμένη μας έδειξε στα παιδιά πώς μπορούν να επικοινωνούν τα κωφά άτομα χρησιμοποιώντας τα χέρια και τις εκφράσεις του προσώπου και τα παιδιά «μίλησαν» με τα χέρια, μαθαίνοντας τις πρώτες τους λέξεις στη νοηματική γλώσσα. Η πιο καθηλωτική στιγμή της ημέρας ήταν η διδασκαλία του Εθνικού Ύμνου στη νοηματική, όπου τα παιδιά, σε μια ατμόσφαιρα απόλυτου σεβασμού, τον τραγούδησαν χρησιμοποιώντας παράλληλα τις κινήσεις της νοηματικής.
Η θεωρία έδωσε γρήγορα τη θέση της στο βίωμα. Μέσα από μια παραλλαγή της «τυφλόμυγας», τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια και εμπιστεύτηκαν την αφή τους, προσπαθώντας να αναγνωρίσουν αντικείμενα κρυμμένα σε σακουλάκια, βιώνοντας έτσι την πρόκληση της μετακίνησης και της αντίληψης χωρίς την όραση. Στη συνέχεια, μέσα από παιχνίδια ρόλων, τα παιδιά υποδύθηκαν άτομα με κινητική αναπηρία, αναζητώντας λύσεις στις καθημερινές δυσκολίες της γειτονιάς και ανακαλύπτοντας πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν ράμπες, κατάλληλοι δρόμοι και γενικά προσβάσιμοι χώροι ώστε όλοι να μπορούν να κινούνται με ασφάλεια και αξιοπρέπεια στη γειτονιά και στην πόλη τους. Αργότερα, η καλεσμένη μας έδειξε στα παιδιά πώς μπορούν να επικοινωνούν τα κωφά άτομα χρησιμοποιώντας τα χέρια και τις εκφράσεις του προσώπου και τα παιδιά «μίλησαν» με τα χέρια, μαθαίνοντας τις πρώτες τους λέξεις στη νοηματική γλώσσα. Η πιο καθηλωτική στιγμή της ημέρας ήταν η διδασκαλία του Εθνικού Ύμνου στη νοηματική, όπου τα παιδιά, σε μια ατμόσφαιρα απόλυτου σεβασμού, τον τραγούδησαν χρησιμοποιώντας παράλληλα τις κινήσεις της νοηματικής.
Κυρία Σοφία, σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας για το πολύτιμο ταξίδι που προσφέρατε σήμερα στους μαθητές και τις μαθήτριές μας.Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας δεν έμαθαν απλώς για τις αναπηρίες, αλλά ένιωσαν ότι η διαφορετικότητα είναι μια άλλη μορφή δύναμης. Αποχώρησαν με την πεποίθηση ότι μια γειτονιά είναι όμορφη μόνο όταν είναι προσβάσιμη στην κίνηση, στην ακοή, στην όραση, αλλά κυρίως στην καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.