Στους μαθητές μου!!!


Το ιστολόγιο αυτό δημιουργήθηκε σαν άσκηση στα πλαίσια του προγράμματος Επιμόρφωσης ΤΠΕ Β' Επίπεδο. Με πολλή αγάπη μαζί τώρα θα το εμπλουτίσουμε με εργασίες, σκέψεις και εικόνες και ελπίζω να αποτελέσει τον αγαπημένο δικτυακό σας τόπο. Μέσα στις σελίδες του να ταξιδέψετε τώρα, αλλά και αργότερα για να κρατήσετε ζωντανά στη μνήμη σας όσα θα ζήσουμε μαζί αυτή τη χρονιά.

Το Σχολείο

Το Σχολείο

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Αφίσες για το νερό

Στο μάθημα της Μελέτης ¨Tο νερό, πολύτιμες σταγόνες" συζητήσαμε για τα προβλήματα που δημιουργούνται με την έλλειψη του νερού και ετοιμάσαμε αφίσες για να ενημερώσουμε τους συμμαθητές μας για τη σωστή χρήση.
Επιλέξαμε τις εικόνες, προσέξαμε το σύνθημα που θα χρησιμοποιήσουμε για την ευαισθητοποίηση όλων και έτοιμες οι αφίσες μας.

Αν αφήνετε το νερό να τρέχει, σαν να μην "τρέχει" τίποτα, σύντομα δε  θα έχετε τίποτα.


Έτσι θα τρέχει η βρύση μας (δυο σταγόνες), αν δεν προσέχουμε το νερό.


Άλλαξε συμπεριφορά ή άλλαξε πλανήτη.


Θα μείνουμε χωρίς νερό, αν δε βάλουμε μυαλό.



Νερό-Ούτε σταγόνα χαμένη!




Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Μάσκες από πηλό

Οι Αποκριές πλησιάζουν και μπορείτε να φτιάξετε μάσκες από πηλό στο μάθημα των Εικαστικών.







Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Παρακολούθηση κινηματογραφικής ταινίας

moana-movie-2016Σήμερα επισκεφτήκαμε τον κινηματογράφο όπου παρακολουθήσαμε την ταινία ΄΄ΜΟΑΝΑ¨ . Ήταν μια συναρπαστική περιπέτεια.
ΥΠΟΘΕΣΗ
Ήταν ένα μυθικό πλάσμα - η Τιμήτη - η οποία προστάτευε όλα τα πλάσματα της γης και είχε μεγάλη δύναμη μέσα στην καρδιά της.
Όλοι προσπαθούσαν να της κλέψουν την καρδιά για να αποκτήσουν μεγάλη δύναμη είτε ήταν καλοί είτε ήταν κακοί . Ένας ημίθεος, ο Μάουι, κατάφερε να της κλέψει την καρδιά με αποτέλεσμα η Τιμήτη να γίνει ένα τέρας από λάβα και πέτρα. Ο Μάουι όμως έχασε την πέτρα-καρδιά, αλλά και το αγκίστρι που του έδινε θεϊκές δυνάμεις. Η Μοάνα ένα οκτάχρονο κοριτσάκι, εκλέχτηκε από τον Ωκεανό για να βρει και να πάρει την πέτρα-καρδιά. Όμως εκείνη ζούσε σε ένα νησί και ο πατέρας της δεν την άφηνε να περάσει τον ύφαλο γιατί είχε μια περιπέτεια όταν ήταν νέος όταν πήγε να περάσει τον ύφαλο. Φοβόταν να την αφήσει να περάσει. Εκείνην όμως όλο και περισσότερο την καλούσε ο Ωκεανός . Η γιαγιά της την καταλάβαινε και της είπε την ιστορία του νησιού τους. Από πάντα όλοι τους ήταν θαλασσοπόροι μέχρι που πήραν την καρδιά της Τιμήτης και εμφανίστηκαν τρομερά τέρατα που τους κατέστρεψαν τα πλοία και τους ανάγκασαν να μείνουν στο νησί. Επίσης, η γιαγιά της της έδειξε μια μυστική σπηλιά πίσω από τον καταρράκτη όπου είχαν κρύψει τα πλοία τους, όσα κατάφεραν να γλυτώσουν. Μέτα της αποκάλυψε ότι εκείνη είχε την πέτρα-καρδιά. Της είπε ακόμα ότι κάτω από τον αστερισμό που έμοιαζε με αγκίστρι κατοικούσε ο Μάουι. Έτσι λοιπόν χωρίς να φοβηθεί τίποτα πήρε μια βάρκα και την πέτρα-καρδιά από τη γιαγιά της και πήγε να βρει τον Μάουι. Τον βρήκε και ξεκίνησαν μαζί να βρουν το αγκίστρι του και να επιστρέψουν την πέτρα-καρδιά στην Τιμήτη. Στον δρόμο τους βρήκαν ένα μικρό νησί στο οποίο κατοικούσαν καρύδες πειρατές. Οι πειρατές είχαν σαΐτες που αν τους πετύχαιναν θα τους νάρκωναν και θα τους σκότωναν. Στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τους πειρατές, η Μοάνα έχασε την καρδιά και την έφαγε μια κότα. Οι πειρατές πήραν την κότα για να έχουν και την πέτρα-καρδιά. Μετά από σκληρή μάχη με τους πειρατές κατάφερε να πάρει την κότα και όταν έφτασαν στο καράβι τους η κότα από την ανακατωσούρα την έφτυσε. Τότε συνέχισαν για τον προορισμό τους. Ο Μάουι την οδηγεί σε ένα ψηλό νησί που στην κορυφή του ήταν η πύλη για την χώρα των τεράτων. Μετά από μεγάλη προσπάθεια καταφέρνουν να πηδήξουν από την κορυφή σε αυτήν την χώρα . Η Μοάνα βρήκε ένα γιγαντιαίο καβούρι που είχε το αγκίστρι. Με ένα έξυπνο κόλπο ο Μάουι πήρε το αγκίστρι και ξεκίνησαν για να βρουν την Τιμήτη. Όταν έφτασαν η Τιμήτη τους επιτέθηκε και αυτοί την αντιμετώπισαν. Μέτα από λίγο κατάλαβαν ότι αυτό το τέρας ήταν η Τιμήτη και της πέταξαν την πέτρα-καρδιά. Τότε όλα έγιναν όπως ήταν πριν και η Μόανα γύρισε πίσω στο νησί της.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Πάντα πρέπει να ακολουθούμε το ένστικτό μας όσο και επικίνδυνο και αν είναι.
Γράφει ο Αντώνης

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Αρλεκίνος από χαρτί και κλόουν με μπαλόνια.

Τσικνοπέμπτη σήμερα και οι αποκριάτικες κατασκευές μας έτοιμες.
Αρλεκίνος με γεωμετρικά σχήματα.



Κλόουν με μπαλόνια




Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Εντυπώσεις από τη βιωματική δράση

Σε συνέχεια του πολιτιστικού μας προγράμματος "Ταξίδι στην αρχαία Αθήνα"   οργανώσαμε βιωματική αναπαράσταση μιας μέρας στην Αρχαία Αθήνα.



Η Βασιλική περιγράφει τις εντυπώσεις της από τη βιωματική δράση.
 
Με λένε Ευριπίδη και ζω στην αρχαία Αθήνα.
Σήμερα ξύπνησα νωρίς, έβαλα τον χιτώνα μου και μαζί με τον φίλο μου τον Αριστείδη καθίσαμε στα ανάκλιντρα να φάμε το πρωινό μας. Φάγαμε όπως συνήθως ψωμί από κριθάρι, ελιές και λάδι. Μετά από το πρωινό μας σηκωθήκαμε από τα ανάκλιντρα και πήγαμε στον γυναικώνα.
Ρωτήσαμε τις γυναίκες μας που είχαν σηκωθεί από τα χαράματα:
-Τι εσθίομεν σήμερον, ω φιλτάτη;
Κι εκείνες απάντησαν :
-Νοστίμους ιχθύς εσθίομεν σήμερον, ω φίλτατε.
Έτσι, εμείς πήραμε ένα καλαθάκι και ξεκινήσαμε για την αγορά. Στην αγορά πετύχαμε τον Σωκράτη και πριν αρχίσει να μας μιλάει μας ρώτησε:
-Τι σοι όνομα εστίν;
Κι εγώ απάντησα:
-Όνομα μοι Ευριπίδης εστίν.
Και ο Αριστείδης απάντησε:
-Όνομα μοι Αριστείδης εστίν.
Αφού ο Σωκράτης έμαθε τα ονόματά μας άρχισε την ομιλία του, και μας είπε:
-Το μαντείο των Δελφών μου είπε, πως είμαι ο πιο σοφός άνθρωπος του κόσμου. Εγώ δεν το πίστεψα και έτσι πήγα σε έναν άνθρωπο που λέγεται πως ήταν πολύ σοφός. Όμως όταν κάθισα να του μιλήσω κατάλαβα πως δεν ήταν και τόσο σοφός τελικά. Μόλις του το είπα αυτό, το μόνο που κατάφερα ήταν να τον εκνευρίσω και να τον κάνω να με μισήσει. Όταν έφυγα από το σπίτι του, σκεφτόμουν γιατί άραγε οι άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα νομίζουν ότι ξέρουν πολλά και εμένα το μαντείο μου είπε ότι είμαι σοφός; Εν οίδα ότι ουδέν οίδα
Μόλις ο Σωκράτης τελείωσε την ομιλία του, αγοράσαμε τους ιχθύς που μας ζήτησαν οι γυναίκες και γυρίσαμε στο σπίτι. Τα δώσαμε στις γυναίκες και εκείνες άρχισαν να μαγειρεύουν. Δίπλα τους στέκονταν τα παιδιά παίζοντας διάφορα παιχνίδια όπως, πλαγγόνες, πλαταγή, πεντόβολα, άθυρμα, ζατρίκιο και άλλα.
Το βράδυ καλέσαμε στο σπίτι μας πολλούς φίλους. Όλοι μαζί καθίσαμε στα ανάκλιντρα, φάγαμε, ήπιαμε, συζητήσαμε για σοβαρά θέματα και είπαμε πολλά αινίγματα. Και όταν έφυγε και ο τελευταίος καλεσμένος, πέσαμε για ύπνο.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Ιερές πορείες στην Π.Δ.

Ξεκινάμε το μάθημα με ιδεοθύελλα με τη λέξη «ταξίδι» (προετοιμασία, αισθήματα, ανάγκες, διαθέσεις, σκοπός). Αφού καταγράψουμε τις λέξεις κλειδιά, οι μαθητές μοιράζονται ταξιδιωτικές εμπειρίες και αποτιμούν τον ρόλο και την αξία των ταξιδιών στη ζωή τους.


Στη συνέχεια με την τεχνική του συλλογικού ρόλου προετοιμάζουν τη δράση : «Προετοιμάζοντας ένα ταξίδι» (επιλογή τόπου, προγραμματισμός, τι θα δω, τι θα πάρω μαζί μου) 
Μια ομάδα υποδύεται έναν ρόλο. Το κάθε μέλος μπορεί να αυτοσχεδιάσει, όταν το κρίνει σκόπιμο και χωρίς να υπάρχει απόλυτη συμφωνία μεταξύ των μελών. Η τεχνική διευκολύνει τους μαθητές να ανακαλύψουν τις πολλές διαστάσεις ενός χαρακτήρα και τη συνθετότητα της συμπεριφοράς.
 Μετά αναφερόμαστε σε ταξίδια  που έγιναν με ένα σπουδαίο σκοπό στην Π.Δ.

1. Αβραάμ (Γεν 12, 1- 9): Αναζητώντας πατρίδα με οδηγό τον Θεό
 
Στην πόλη Χαρράν, στη Μεσοποταμία, ζούσε ο Αβραάμ και η γυναίκα του η Σάρρα. Και οι δύο είχαν γεράσει αλλά δεν είχαν αποκτήσει παιδιά.
Ο Θεός είπε στον Αβραάμ: «Φύγε από τη χώρα σου! Άφησέ τα όλα πίσω: το σπίτι σου, τους συγγενείς σου και τους φίλους σου. Πήγαινε σε μια χώρα που θα σου δείξω εγώ. Θα γίνεις εσύ ο γενάρχης ενός μεγάλου έθνους και θα σε ευλογήσω».
Ο Αβραάμ έκανε όπως του είπε ο Θεός. Πήρε μαζί του τη γυναίκα του τη Σάρρα, τον ανιψιό του τον Λωτ και ξεκίνησαν. Πήραν μαζί τους όλα τους τα υπάρχοντα. Ακόμη και τα ζώα, καθώς και τους άντρες που τα φρόντιζαν. Ξεκίνησαν για τη Χαναάν. Το ταξίδι κράτησε πολύ. Όταν έφτασαν στη Χαναάν, είπε ο Θεός στον Αβραάμ: «Αυτή τη χώρα θα τη δώσω σ’ εσένα και στους απογόνους σου». Ο Αβραάμ έχτισε τότε στον τόπο όπου είχε μιλήσει με τον Θεό ένα θυσιαστήριο και τον ευχαρίστησε.
Από εκεί προχώρησε προς τα βουνά, ανατολικά της Βαιθήλ. Στο μέρος που στρατοπέδευσε έκτισε ακόμη ένα θυσιαστήριο για τον Θεό. Έπειτα συνέχισε την πορεία του προς τον νότο, στη γη Χαναάν.

2. Μωυσής (Εξ 17, Αρ 20): Ταξιδεύοντας προς τη Γη της Επαγγελίας
 
Οι Ισραηλίτες συνέχισαν την πορεία τους στην έρημο και έφτασαν σε μια περιοχή που δεν είχε καθόλου νερό. Άρχισαν πάλι τα παράπονα στον Μωυσή: «Δώσε μας νερό να πιούμε», του φώναζαν. Τότε ο Μωυσής προσευχήθηκε στον Κύριο και εκείνος του απάντησε: «Προχώρα μπροστά από τον λαό, πάρε μαζί σου τους πρεσβυτέρους των Ισραηλιτών, πάρε στο χέρι και το ραβδί σου με το οποίο χτύπησες τον Νείλο και πήγαινε. Εγώ θα βρίσκομαι εκεί πριν από σένα, πάνω στον βράχο, στο όρος Χωρήβ. Χτύπα τον βράχο και θα βγει από κει νερό για να πιει ο λαός».
Έτσι οι Ισραηλίτες, παρά την απιστία τους στη δύναμη του Θεού, χόρτασαν νερό.

 Παρουσιάσαμε την πορεία στην έρημο με την τεχνική Tableau  Vivant ή παγωμένη εικόνα.
Τα μέλη της ομάδας, ατομικά ή σαν σύνολο, καλούνται να φτιάξουν με τα σώματά τους μια «φωτογραφία». Λέγονται επίσης και «παγωμένες εικόνες», «ακίνητες εικόνες», «ταμπλό» κ.ά.. Είναι εικόνες γεμάτες δυναμική ενέργεια που για αφετηρία ή ερέθισμα μπορεί να έχουν μια φωτογραφία, ένα στίχο, μία ανάμνηση, ένα γεγονός, κ.ά.

 Με αυτή τη μέθοδο μπορεί επίσης να φτιαχτεί μια σειρά από διαδοχικές εικόνες – ταμπλό – που να διηγούνται μια ιστορία ή μια κατάσταση. 


Αυτές τις δύο πορείες τις γνώριζαν γιατί τις διδαχθήκαμε πέρυσι και από το βιβλίο των Θησκευτικών της Τρίτης τάξης.
 
Την τρίτη πορεία "Το ταξίδι του Ιωνά" δεν τη γνώριζαν. Τους έθεσα το δίλημμα του Ιωνά μόνο και στη συνέχεια αποφασίσαμε με την τεχνική του διάδρομου συνείδησης.να βοηθήσουμε τον Ιωνά να πάρει μια απόφαση.
Οι μαθητές έφτιαξαν  δυο παράλληλες σειρές και δημιουργησαν έναν διάδρομο. Ένας μαθητής υποδύθηκε τον χαρακτήρα του Ιωνά. Καθώς ο χαρακτήρας (Ιωνάς) που αντιμετωπίζει το πρόβλημα περπατούσε ανάμεσά τους, οι υπόλοιποι  μαθητές προφέρουν τις σκέψεις τους. Η μία ομάδα παρότρυνε τον Ιωνά να υπακούσει την εντολή του Θεού και η άλλη να μην υπακούσει.
 
Υπερίσχυσε η πρώτη ομάδα που παρότρυνε τον Ιωνά να υπακούσει. Αν και παρουσιάσθηκε η εικόνα του δίκαιου Θεού, εντούτοις ο λόγος της υπακοής δεν ήταν η σωτηρία των κατοίκων της Νινευή, αλλά η αποφυγή της τιμωρίας του Ιωνά.
 


Μετά αφηγούμαι ολόκληρη την ιστορία, εστιάζουμε στα τελευταία λόγια του Θεού και με τον κύκλο της συνείδησης επιχειρούμε να βοηθήσουμε τον Ιωνά να πάρει μια απόφαση.

3. Το ταξίδι του Ιωνά: Παντού είναι η Νινευί, καθένας είναι Ιωνάς: (Ιων 1, 1-4, 11)

Ο Ιωνάς ήταν ένας ευσεβής άντρας. Κάποια μέρα ο Θεός τού είπε: «Σήκω να πας στη Νινευή, τη μεγάλη πόλη. Εκεί να πεις στους κατοίκους ότι θα τους τιμωρήσω, γιατί είδα πόσο κακοί είναι». Ο Ιωνάς όμως φοβήθηκε να πάει στη Νινευή και δεν υπάκουσε. Πήγε σε ένα παραθαλάσσιο μέρος, βρήκε ένα πλοίο που πήγαινε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ήθελε να ξεφύγει από τον Θεό.
Ανεμοστρόβιλος όμως σηκώθηκε στη θάλασσα. Οι ναύτες τρόμαξαν και ζητούσαν τη βοήθεια του Θεού. Και για να ελαφρώσουν το πλοίο έριχναν το φορτίο του στη θάλασσα.
Νωρίτερα ο Ιωνάς είχε κατεβεί στο αμπάρι του πλοίου και κοιμόταν βαθιά. Ο πλοίαρχος τον πλησίασε και του είπε: «Σήκω και παρακάλεσε τον Θεό σου να μας βοηθήσει∙ ίσως μας λυπηθεί και σωθούμε».
Ο Ιωνάς όμως είπε: «Ο Θεός δεν θα με ακούσει. Εγώ φταίω για όλα. Δεν υπάκουσα στην εντολή του και ήθελα να ξεφύγω απ’ αυτόν. Τότε έστειλε ο Θεός τη θαλασσοταραχή. Πάρτε με και ρίξτε με στη θάλασσα, κι αυτή θα ησυχάσει.
Οι ναύτες δεν ήθελαν να το κάνουν αυτό. Η θαλασσοταραχή όμως γινόταν ολοένα και χειρότερη. Τότε άρχισαν να προσεύχονται στον Θεό: «Αχ, Κύριε, μη μας τιμωρήσεις, επειδή θα ρίξουμε αυτόν τον άνθρωπο στη θάλασσα. Εσύ, Κύριε, εκείνο που θέλεις το κάνεις». Έπειτα σήκωσαν τον Ιωνά και τον πέταξαν στη θάλασσα. Κι αμέσως η θαλασσοταραχή σταμάτησε.
Τότε ένα μεγάλο ψάρι κατάπιε τον Ιωνά. Κι έμεινε ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του ψαριού τρία μερόνυχτα. Από κει προσευχήθηκε στον Θεό. Τότε το ψάρι κολύμπησε προς την ακτή και έβγαλε τον Ιωνά στη στεριά.
Για δεύτερη φορά είπε ο Θεός στον Ιωνά; «Σήκω να πας στη Νινευή. Εκεί να πεις στους ανθρώπους ότι θα τους τιμωρήσω».
Αυτή τη φορά ο Ιωνάς υπάκουσε. Πήγε στο κέντρο της πόλης και φώναξε: «Σαράντα μέρες ακόμα, κι η Νινευή θα καταστραφεί!» Τότε οι κάτοικοι της Νινευή τρόμαξαν. Φόρεσαν πένθιμα ρούχα και προσευχήθηκαν στον Θεό να τους γλιτώσει. Σταμάτησαν τις κακές και άδικες πράξεις τους.
Όταν είδε ο Θεός πως οι Νινευίτες άφησαν την κακία τους αποφάσισε να μην καταστρέψει την πόλη. Ο Ιωνάς όμως κάθισε μπροστά στην πόλη και περίμενε να την καταστρέψει ο Θεός. Όταν όμως δε συνέβη τίποτε, ο Ιωνάς οργίστηκε και είπε στον Θεό: «Καλά έλεγα εγώ ότι αλλάζεις εύκολα γνώμη. Έχεις πολύ μεγάλη υπομονή με τους ανθρώπους και είσαι πάντα πρόθυμος να αναστείλεις την τιμωρία τους. Γι’ αυτό δεν ήθελα από την αρχή να πάω στη Νινευή»
Κι ο Θεός τού αποκρίθηκε: «Είναι σωστό να θυμώνεις, Ιωνά;»
Ο Ιωνάς ήθελε να φτιάξει ένα στέγαστρο και να καθίσει από κάτω. Ο Θεός πρόσταξε τότε να φυτρώσει ένα φυτό, και να ψηλώσει γρήγορα πάνω από το κεφάλι του Ιωνά να του κάνει σκιά. Ο Ιωνάς χάρηκε πάρα πολύ γι’ αυτό το φυτό. Νωρίς, την άλλη μέρα το πρωί, ένα σκουλήκι άρχισε να τρώει τις ρίζες του φυτού, κι έτσι αυτό ξεράθηκε. Όταν βγήκε ο ήλιος, το κεφάλι του Ιωνά έκαιγε κι αυτός ένιωθε εξαντλημένος. Παραπονέθηκε λοιπόν στον Θεό.
Ο Θεός τότε τον ρώτησε: «Είναι σωστό να θυμώνεις, Ιωνά, εξαιτίας αυτού του φυτού; Εσύ ούτε κοπίασες γι’ αυτό το φυτό ούτε το φρόντισες για να μεγαλώσει. Κι όμως λυπήθηκες γι’ αυτό. Εγώ δεν έπρεπε να λυπηθώ για τη Νινευή, μια πόλη τόσο μεγάλη, να λυπηθώ τους ανθρώπους της και να μην τους αφήσω να πεθάνουν;»

 Κύκλος της συνείδησης 
Οι μαθητές χωρίζονται σε δύο ομάδες και σχηματίζουν δύο ομόκεντρους κύκλους. Ο εσωτερικός κύκλος είναι ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε δίλημμα, π.χ. ο Ιωνάς. Ο εξωτερικός εκφράζει τις «φωνές της συνείδησης», τις οποίες και ακούν όσοι στέκονται στον εσωτερικό κύκλο. Οι μαθητές του εξωτερικού κύκλου μιλούν ο ένας μετά τον άλλον και στη συνέχεια ταυτόχρονα. Στη συνέχεια, οι δύο ομάδες αλλάζουν θέση και η διαδικασία επαναλαμβάνεται. Η τεχνική δημιουργεί δραματική ένταση, οι συμμετέχοντες εμβαθύνουν στο πρόβλημα και βιώνουν τη δυσκολία της απόφασης.

Αυτή τη φορά αιτιολογημένα τα παιδιά βοήθησαν τον Ιωνά να πάρει την απόφαση με σκοπό τη σωτηρία των ανθρώπων καο πρόβαλε η εικόνα του φιλεύσπλαχνου Θεού.
 

Τέλος, παρατηρήσαμε την εικόνα της ιστορίας του Ιωνά με την τεχνική "Σκέψου, Συζήτησε, Μοιράσου. - Think, Pair, Share. (TPS)¨ 
Η TPS είναι μια τεχνική συνεργατικής μάθησης που εισάγει την ιδέα του «χρόνου για σκέψη και στοχασμό» στη διαδικασία της συνεργασίας. Ο χρόνος αυτός έχει αποδειχθεί, ότι αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας των απαντήσεων που δίνουν οι μαθητές σε ερωτήσεις που τους τίθενται και την ουσιαστική επεξεργασία τους. 


Έτσι, προσεγγίσαμε το ταξίδι του Ιωνά με διάφορους τρόπους για να κατανοήσουμε τη σπουδαιότητά του και τον σκοπό για τον οποίο πραγματοποιήθηκε.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Ταξιδεύοντας στην αρχαία Αθήνα

Το βιβλίο της αρχαίας Αθήνας είναι το αποτέλεσμα του πολιτιστικού προγράμματος "Ταξιδεύοντας στην αρχαία Αθήνα" με το οποίο ασχοληθήκαμε μέχρι τώρα.
 Αποφασίσαμε να οργανώσουμε ένα ταξίδι στην αρχαία Αθήνα για να γνωρίσουμε τον πολιτισμό της μέσω της εκπαίδευσης, της ενδυμασίας, της τέχνης και του παιχνιδιού.
  Στα πλαίσια αυτής της εργασίας χωριστήκαμε σε ομάδες. Δουλεύοντας ως δημοσιογράφοι ψάξαμε σε έντυπα και βιβλία για φωτογραφίες, ειδήσεις, άρθρα, γενικές πληροφορίες και ό,τι άλλο σχετικό με το θέμα της ομάδας μας, τραγουδήσαμε, εμπνευστήκαμε, διαβάσαμε, γράψαμε, κατασκευάσαμε τον Παρθενώνα και παιχνίδια της εποχής και οργανώσαμε βιωματική αναπαράσταση μιας μέρας στην Αρχαία Αθήνα.




Ταξιδεύοντας στην αρχαία Αθήνα
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...