Αερόστατο από φύλλα δέντρων

Το σχολείο άρχισε και μαζί και οι κατασκευές. Μαζέψαμε φύλλα, αφήσαμε ελεύθερη τη φαντασία μας και δημιουργήσαμε....

Οι πρώτες κατασκευές ήδη έτοιμες.

Ταξίδι στα σχολεία και τα Αναγνωστικά του παρελθόντος

Την Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου μαθητές και εκπαιδευτικοί επιστρέφουν στις σχολικές αίθουσες. Με αφορμή το γεγονός αυτό ας κάνουμε ένα ταξίδι στα σχολεία και στα αναγνωστικά του παρελθόντος.

Ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του..η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά

Πολυτέλεια ήταν ακόμα και τα θρανία...τα παιδιά γονατισμένα συμμετέχουν στο μάθημα!!(1948)

Δημοτικό σχολείο στο Βαρδάρη Θεσσαλονίκης(1930)...καμιά 60αριά παιδιά με μόνο μία δασκάλα!!!

Στα θρανία δεν κάθονταν δυο δυο η τρεις τρεις αλλά έξι και πάνω.

Τα παπούτσια ήταν πολυτέλεια...

Πού βιβλία... ένα βιβλίο για δύο άτομα...(Δημοτικό Σχολείο Καναλίων Βόλου-1949-)

Εδώ δεν υπάρχει ούτε καν αίθουσα...το μάθημα έξω...ο πίνακας φαίνεται μόνο σε λίγους και αυτό με πολύ δυσκολία...(Δημοτικό Σχολείο Ηπείρου-1950-)

Υποστολή σημαίας σε παιδόπολη τη δεκαετία του 1950

Όταν η πείνα θέριζε...συσσίτιο στο σχολείο(1958)

                                       

                                        Αλφαβητάρια και Αναγνωστικά

 

 

 

 

 

 

 

Καλό καλοκαίρι από το Γ2 και το Ε2

Μια ακόμη σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της. Τι να πρωτοθυμηθώ; Στο τέλος της αναλογίζεσαι τι θα ήθελες να κάνεις παραπάνω και τι δεν έκανες. Αν με ρωτούσαν τι λέξεις περνούν από το μυαλό μου, θα τους έλεγα "χαρά",  "δημιουργικότητα", "νέες εμπειρίες". "Χαρά" γιατί είχα την ευκαιρία να μοιράζομαι με τους περσινούς μαθητές τις νέες τους εμπειρίες, όταν κάθε διάλειμμα μας επισκέπτονταν στην τάξη. "Δημιουργικότητα" γιατί και με τη νέα τάξη τολμήσαμε πολλά νέα πράγματα και προγράμματα. "Νέες εμπειρίες" όταν παρακολουθούσα παλιούς και νέους μαθητές, όπως σήμερα, να βρίσκονται μαζί τάξη και να περιγράφουν από κοινού τα συναισθήματά τους και να γράψουν τις σκέψεις  τους στον πίνακα.

Σκέφτεσαι τον εαυτό σου κάθε τέλος του χρόνου. Τι ήθελες να κάνεις παραπάνω και τι δεν έκανες. «Ήθελες να είσαι περισσότερο στον δρόμο να αποτυπώνεις στιγμές, ίσως!», σκέφτεσαι. Κάποιοι ίσως σε πουν «φωτογράφο δρόμου» μέσα σε πολλά άλλα, εγώ θα σε ονομάσω «συλλέκτη στιγμών» και η φετινή χρονιά είχε πολλές και έντονες!

Πηγή: https://frapress.gr/2016/12/liges-skepsis-gia-tin-chronia-pou-perase/

Βότσαλα με ντεκουπάζ

Καλοκαίρι μυρίζει, βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή,  φωνή που μπαίνει μέσα στην καρδιά μας και τη συγκινεί. Πήραμε λοιπόν, βότσαλα, κοχύλια, αστερίες και το αγαπημένο μας τοπίο και ετοιμάσαμε τις κατασκευές μας με ντεκουπάζ. 

Καλό καλοκαίρι!!! 

 

Καλοκαιρινές κατασκευές

Οι μαθητές της τάξης μας την ώρα των Εικαστικών σε χαρτί του μέτρου ομαδικά ετοίμασαν αυτή τη ζωγραφιά με θέμα ένα νησιώτικο τοπίο.

Το αλφαβητάρι της αγάπης

Στην ενότητα των Θρησκευτικών "Ο κόσμος μας, ένα στολίδι" σε συνδυασμό με το μάθημα της  Γλώσσας "Βοηθάμε να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας" μιλήσαμε για την ευθύνη του ανθρώπου για την κτίση και γράψαμε το αλφαβητάρι της αγάπης.

Το χαλί της αγάπης

Στο μάθημα της Γλώσσας "Βοηθάμε να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας" γράψαμε τις δικές μας ευχές για τα παιδιά του κόσμου, τις ζωγραφίσαμε  στο χαρτί και στο τέλος τις ενώσαμε όλες μαζί και σχηματίσαμε το χαλί της αγάπης.

Όλα τα παιδιά φωνάζουν δυνατά: Όχι πόλεμος πια!

Όλοι οι πολίτες μεγάλοι και μικροί, ας ενωθούμε όλοι μαζί για να κάνουμε καλύτερη τη γη

Όλα τα παιδιά του κόσμου φωνάζουν:"Θέλουμε ΕΙΡΗΝΗ"

Τα παιδιά είναι αγνά

ΕΙΡΗΝΗ στον κόσμο, ΕΙΡΗΝΗ στη γη